دو موضوع درتهران توجه مرا بیشترازبقیه به خود جلب کرد: اول اینکه اوضاع اقتصادی وخیم وفقروفشار گرانی خیلی زیاد است. ولی مردم آن را بیشتر ازآنچه هست جلوه می دهند. یعنی اگر گفته های مردم راست باشد، باید به این نتیجه برسی که تقریبآ اغلب نزدیک به همه طبقه ای که دارای درآمد ثابت هستند به آخرخط رسیده اند وفردا شورش وانقلاب رخ خواهد داد. یا مردم از گرسنگی وفقردرآستانه نیستی قرارگرفته اند. اما خوب که توی نخ اوضاع بروی ملتفت می شوی ، دلیل اینکه با اینهمه گرانی وفشاروفقر اقتصادی هنوز اوضاع پابرجاست و همه چیز درسکون وآرامش پیش می رود، این است که تعداد قابل توجهی ازهمین طبقه یک سوپاپ اطمینان تنگ وگشادی ! برای خود ساخته اند ویک جوری مفری برای خود غیرازحقوقی که ماه به ماه قدرت خرید آن کم
می شود، باز کرده اند. کار دوم وسوم، مسافر کشی، فروش دارایی وخرده ریز، خرید وفروش وسوداگری هرچه که دم دستشان بیاید: از کوپن ولوازم منزل گرفته تا ماشین و حواله و تلفن و و خلاصه همه به نوعی همان کاسه بشقابی ها و کت شلواری های دوران بچگی ما شده اند! مسافرکشی و رانندگی آژانس وگروگذاشتن مشتی وجه نقد ودریافت مبلغی ماهیانه به عنوان سود مضاربه وخرید وفروش واجاره املاک و معاملات ارز وسکه طلا و...
و همچنین طبعآ عده ای هم مشغول کلاهبرداری ورشوه گیری و دله دزدی وکلان دزدی
یک نظر هم این است که یکی از دلایل وخیم جلوه دادن اوضاع - بیش از آن چه هست - (درراستای ژن تاریخی ایرانی) این است که دیگران چیزی از آدم نخواهند واز چشم شورشان زخمی نرسد!
دوم اینکه: براثرهمان فقروفلاکت عمومی واقتصادی وبه مصداق اینکه فقرکه ازدرتو بیاید دین وایمان واخلاق ازپنجره بیرون می رود ، یک فرهنگ منحط دروغگویی ، اتهام، فریبکاری وریا، مظلوم نمایی ودوز وکلک واززیر کاردررفتن به شدت بین مردم رایج شده است. ازآن دورانهای افول وسیاه تاریخ. وقتی فرهنگ درسرازیری ابتذال و افول وانحطاط بیفتد وارزش ها به ضدارزش تبدیل شود، کنش ها ورفتارهای متقابل فرهنگی واجتماعی مردم جزاینکه این افول وسقوط را تشدید کند اثردیگری نخواهد داشت. این فرزند حرامزاده فقر آثار بدتری از پدربی پدر خود دارد. خودمان باید به داد خودمان برسیم. آن عنصرنجات بخشی که درطول تاریخ، فرهنگ این سرزمین را از مرگ ونابودی رهانیده باید به دست و قلم و قدم ودرم و همت عده ای از خواب برخیزد. به قول حافظ: شهر خالیست زعشاق بود کز طرفی مردی ازخویش برون آید وکاری بکند؟
