فرض محال که محال نیست
فرض بفرمایید شما لامپ هستید، ساخت یک کارخانه لامپ سازی ، مثلأ اسرام یا فیلیپس یا...
ازنظر شکل: یکی بادامی، یکی شمعی، یکی مدادی، یکی پروژکتوری ....
از نظررنگ: یکی شفاف، یکی ابری، یکی قرمز، یکی آبی...
ازنظرمصرف: یکی چهاروات، یکی بیست وات،یکی شصت وات...
ازنظر تغذیه یکی بیست ولت، یکی صدوده ولت...
ازنظرنور: یکی آفتابی، یکی مهتابی، یکی هالوژن...
ازنظر عمر: یکی دوساعت، یکی ده هزارساعت...
حالا مارک وسرپیچ و گازداخل ونوع المنت و...را بگذاریم وبگذریم.
فقط یک هدف مشترک برای همه آن ها متصوراست: کارخانه لامپ راساخته تا نوربیفکند.
اصلآ برای فیلیپس یااسرام فرقی میکند که کدام لامپ کجا مصرف می شود؟ به کجا نورمیدهد؟ چقدر عمرمیکند؟ نورآن به مصرف خیر می رسد یا شر؟ درنورآن مطالعه می کنند یا جراحی یا دزدی یا آدمکشی یا تخریب؟ یا نورآن برروی آمبولانسی یا اتومبیل پلیسی برای نجات جانی چشمک میزند؟ کلبه فقیری راروشن می کند یاکتابخانه یامجلس طرب؟
خوب حالا که شما لامپ هستید، فرض بفرمایید پروردگار هم فیلیپس یا اسرام است. غیراز نورافکندن، بقیه دیگر قصه کلثوم ننه است!
چشمه باید بجوشد وسیراب کند، چه ازآب آن سگی تشنه بنوشد وچه قدیسی تشنه