این کتاب "مشروطه ایرانی" نوشته آقای ماشاء الله آجودانی پراز آمار و حقایق در مورد در جا زدن صد ساله ی ما ایرانیان درراه آزادی و دموکراسی است. کتابی بس نفیس که سخت به خواندنش می ارزد. در اینجا گزیده ای از صفحه های 142 تا 144 آن را بخوانید:

«"میرزا حسن تبریزی" معروف به رشدیه که پیر معارف ایران هم خوانده شده است، در واقع بنیان گزار شیوه جدید آموزش ابتدایی است. آموزش الفبا به شیوه ی جدید ومرسوم شدن این شیوه درایران به همت او آغاز شده است. به همین جهت کسروی و دیگران اورا بنیاد گزاردبستان به شیوه ی جدید می دانند. او در تبریز، مشهد، تهران، رشت، انزلی و قم مدارسی به شیوه ی جدید پایه گذاری یا سر پرستی کرد. گرچه روحنیون کار اورا تکفیر کردندو چند بار طلاب به مدرسه هایش حمله بردند و او به کرات از تبریز ومشهد فراری شد.»

ناظم الاسلام کرمانی درکتاب "تاریخ بیداری ایرانیان" در مورد "پدر معارف ایران" چنین میگوید:

« میرزا حسن آقا رشدیه ازاشخاص با حرارت ودرستکار...به تهران آمد وتاسیس مدرسه رشدیه را نمود. درواقع موسس مکاتب به وضع جدید این شخص است. دراوایل ورودش مقدسین وبعضی از مردم اورا مثل یک کافر، نجس العین می دانستند... فریاد مقدسین در مجلس بلند شد که آخر زمان نزدیک شده است که جماعت بابی و لا مذهب می خواهند الفبای مارا تغییر بدهند، قرآن را از دست اطفال بگیرند و کتاب به آن ها یاد بدهند. دیگر آن که اطفال را زبان خارجه تعلیم داده است.... مجملآ رساله هم از بعضی علما تآلیف شد دررد مدارس و تکفیر اولیاء مدارس....» (1)

(1) = چون نیک نگه کرد پر خویش درآن دید"