روز سی ام آوریل 1975 - سی سال پیش - نیروهای ویتنام جنوبی تسلیم ارتش ویتنام شمالی شد و یک جنگ دیگر خانمان برانداز تاریخ با شکست رسمی ویتنام جنوبی یا درواقع آمریکا، خاتمه یافت. فیلم ها، گزارش ها، کتاب ها و مقاله های بیشماری را در مدح ویتنام شمالی و پیروزی اسطوره ای این ملت کوچک بر اَبَر قدرت آمریکا خواندیم و شنیدیم. ولی امروز که ویتنام سی امین سالگرد پیروزی اش را جشن می گیرد ، بر خلاف آرمان ها و شعار های سی سال پیش خود به دنبال دلبری از بزرگترین دشمن دیرین خود یعنی آمریکا و جذب سرمایه های آمریکایی است تا بتواند روی پای خود بایستد. آمار خسارت های اقتصادی طرفین جنگ ویتنام را نمیداتم ولی تلفات انسانی این جنگ سه میلیون کشته برای ویتنام و پنجاه و هشت هزار کشته برای آمریکاست.
یک بار دیگر باید پرسید: برنده ی واقعی این جنگ کدام طرف است؟ آمریکا؟(1) ویتنام؟ یا هیچ کدام؟
(1) = از یک دید گاه می توان آمریکا را بازنده حساب کرد: آن ها شاید نیازی نداشتند دراین جنگ احمقانه درگیر شوند و جان 58000 انسان بیگناه خودرا قربانی کنند و ننگ قتل 3 میلیون بیگناه ویتنامی را نیز قبول کنند!