می خواهیم بفروشیم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم بخریم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم وقت از یک دکتر یا بیمارستان خوب بگیریم باید دم منشی مربوطه را ببینیم.
می خواهیم اسم بچه مان را در یک مدرسه خوب بنویسیم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم پاسپورت خودرا بگیریم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم در عروسی یا جشن خانوادگی پاسدارها مزاحمت ایجاد نکنند باید رشوه بدهیم.
می خواهیم دختر یا پسر خودرا که درخیابان گیر ماموران نهی از منکر افتاده اند خلاص کنیم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم یک داروی ضروری را از داروخانه بگیریم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم از جریمه سنگین تخلف رانندگی خلاص شویم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم خانه خودرا بازسازی کنیم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم مالیات شرکت را درست ارزیابی کنند باید رشوه بدهیم.
می خواهیم برای نوزادمان اسمی را که دلمان می خواهد انتخاب کنیم باید رشوه بدهیم.
می خواهیم تلفن وصل شود باید رشوه بدهیم.
می خواهیم در بیمارستان ملافه و تخت تمیز به بیمار ما بدهند باید رشوه بدهیم.

می خواهیم نفس بکشیم باید ....

الان بیست و هفت سال است که حکومت ما عنوان "اسلامی" را بر پیشانی خود دارد.

امان از این فساد عنان گسیخته که جان مردم را به لب رسانده است.

آیا بیشتر ایرانیان فاسد شده اند؟ البته که نه
آیا بیشتر ایرانیان می توانند این فسادرا تحمل کنند و این رشوه هارا بدهند؟ البته که نه

این جاست که من معتقدم مردم ایران رای خودرا هوشمندانه دادند.
آقای احمدی نژاد رییس جمهور منتخب من نیست (راستش من اصلآ رای ندادم). من حتی اورا رییس جمهور منتخب مردم ایران نیز نمیدانم. اما فکر می کنم مردم هوشیارانه عمل کردند که از یک سوراخ دوباره گزیده نشوند! به نظر من اگر تقلبی صورت گرفته باشد، در دور اول صورت گرفت که آقای احمدی نژادرا به دور دوم برکشید. در دور دوم - به قول دوستی - مردم بین یک "بد نام" و یک "بی نام" دومی را انتخاب کردند. به این امید که (هرچند امیدی بس کمرنگ) وعده های او تو خالی نباشد. آیا این انتخاب هوشیارانه نبود؟