چون شب یکصدوهفتادوهفتم برآمد شهرزادگفت ای ملک جوانبخت حال که سوتی سوم بدادید ماهی بیش مهلت نمانده برخلق رحم برآرید وتیغ درکف زنگی مست منهید که ازمُلک ومَلِِک نشان نخواهد ماند وننگ ونفرین آیندگان برشما نثارخواهد شد. بچه پرروگیری به کنارگذاشته زبان درکام درکشید وآن جغدهارا که برکنگره های قصورهمسایگان یمین ویسارتان نشسته همی سرایند که: کوکو کوکو؟...با چشم خرد براندازکنید وخاک خانه را جولانگاه گرگان وشغالان منمائید که خردمندان قوم برورق زرنوشته اند گاهی باشد که کنارآمدن وسازش عین شجاعت وشهامت است.
سلطان خوش تیپ خان ابرودرهم کشیده با خشم ودرشتی بفرمود: ای ضعیفه مارا باخردورزی چه کاروتورا با این غلط های زیادی که خائفین وورشکسته های سیاسی وخائنین ولیبرال ها غِرغِره می کنند. سوتی های ما حسب الامرحضرت استادی وبه نیت هموارکردن اسباب ظهورآقاست. تورا نیز برای انجام اموری دیگر متعه کرده ایم اگربیش از این شکرخوری ها کنی زبهر مهرورزی برایت فکری کنیم بکر.