پائیزسال 1370 بود. نزدیک پانزده سال پیش. بنیاد مستضعفان سمیناری دوروزه با شرکت همه مدیران ستادی وهمه مدیران شرکتهای سازمان صنایع درمحل باشگاه سازمان سازمان صنایع وزارت دفاع برگزار کرده بود. یکی از انگشت شمار فایده های چنین گرد هم آیی های بزرگی دیدن چهره های آشنایی بود که معمولاً درفاصله های طولانی و آن هم تک تک و پراکنده و تصادفی می شد آن هارا دید. از این نظر بی شباهت نبود به مجالس ترحیم! منتها آنجا سوژه در پوسته ودست کم برای عده ای مصیبت آمیز وغمبار است ولی اینجا – بازهم درپوسته – قرار نیست چنین باشد. آقای رفیق دوست (رئیس وقت بنیاد)، آقای نعمت زاده (وزیر صنایع آن وقت)، آقای نژاد حسینیان (وزیر صنایع سنگین آن وقت)، آقای گلستانه (معاون وزیر معادن وفلزات)، آقای موذن زاده (رئیس کمیسیون صنایع ومعادن مجلس)، آقای قدیریان (رئیس حراست سازمان صنایع)، آیت الله خزعلی و آیت الله امامی کاشانی (هردو از فقهای شورای نگهبان)، حجت الاسلام قرائتی (دبیر نهضت سواد آموزی وآخوند سرشناس!) و چند لعبت دیگر ازجمله سخنرانان این مراسم بودند. اغلب حرف هایشان فرمالیته وتکراری ونردبان گذاشتن به وقت و گوش مفت حاضران ویا درنهایت چند خبر وآمار که که از عملکردها ارائه می شد وراست ودروغ بودنش را فقظ خدا میدانست ومیداند وبس. درسخنرانی آقای خزعلی حضور نداشتم. حرف های آقای امامی کاشانی مشتی نصیحت وپند واندرز بود که بیشتر مناسب همان مجالس ترحیم بود. اما حرف های آقای قرائتی مثل بخش اعظم فرمایشات دُربار ایشان دررادیو وتلویزیون وسایر رسانه ها، مشتی تهدیدها وترساندن های عوامفریبانه بود. می گفت: "ماشین نماز توی جوب افتاده است" و می گفت: "نمازرا حتماً اول وقت بخوانید، اگر به تولید لطمه خورد وعقب افتاد هیچ اشکالی ندارد ولی نماز باید حتماً اول وقت باشد" ومی گفت: "امام حسین روزعاشورا برای اینکه تظاهر به نماز بکند، نماز ظهرش را دروسط معرکه جنگ وبا ایجاد دوسپر انسانی برگزار کرد ونتیچه این شد که آن دو نفر سی گلوله خوردند(عین کلام ایشان "گلوله" بود ولی لابد منظورشان تیر یا نیزه بوده است) و این دراثبات اهمیت تظاهر به نمازدرملاًعام است". می گفت: "هرقدرکارمهم وماندگارانجام داده باشیم، روز قیامت اول می پرسند نماز خوانده ای یا نه؟ نمازت را به موقع خوانده ای یانه؟واگر جواب منفی باشد کارت زار است وهیچ عذری پذیرفته نیست وروانه جهنم می شوید".
پارازیت: خودمانیم این هم شد خدا؟ از چندین میلیارد جمعیت دنیا از پیدایش آدم تا عصرحاضر فقط یک چنددرصد نمازخوان به بهشت می روند وبقیه ول معطلند؟ حاج محسن رفیقدوست به بهشت می رود چون یاور مستضعفان ونمازگزار است ولی لویی پاستور جایش حداکثر یک ویلای دونبش در جهنم است چون نماز نمی خوانده است؟
ایشان همچنین خبر میداد که برطبق مطالعات انجام شده بیش از 80% دانش آموزان دبیرستانی نماز نمی خوانند واین برما که مدعی هستیم اسلامی ترین نظام دنیارا ایجاد کرده ایم عیب وننگ است.
پارازیت: حاضرین گفتند صحیح است احسنت!.
وخلاصه می فرمودند ازهمین دست مطالب آمیخته با نمک افشانی های گاه وبیگاه برای رفع خستگی شنوندگان.
درگوشم صدای جاویدان حافظ بود که می خواند: واعظان کاین جلوه بر محراب ومنبر می کنند – چون به خلوت میروند آن کاردیگرمیکنند.
آقای قدیریان، رئیس حراست سازمان صنایع بنیاد مستضعفان و سخنران دیگر این سمینار، سخنانی ابلهانه ومخرب ایراد کرد. ابتدا حرف هایش را با چند خبر شروع کرد:
1- دولت جمهوری اسلامی هواپیماهای ایرباس کویت را که درزمان جنگ خلیج فارس توسط عراق به ایران آورده شده بود پس نمیدهد وآن هارا درخطوط هوایی خود به کار خواهد گرفت.
2- یک نفر از سفارت ایران دربغداد اخیراً با آیت الله العظمی خویی ملاقات کرده است وایشان چند بار نام رهبر معظم انقلاب اسلامی را با عزت واحترام یاد کرده واز ایشان به عنوان یک شخصیت قوی وبا نفوذ خواسته است که توطئه طرفداری آمریکا ازدولت صهیونیست وصلح تحمیلی با اعراب را محکوم به شکست نمایند.
3- یک جانباز روی ویلچردرجلوی دفترآقای رفیقدوست اقدام به خودسوزی کرده است ولی درآخرین لحظات قبل ازمرگ طی یادداشتی مراتب رضایت خودرا ازحاج محسن رفیقدوست اعلام داشته وازایشان طلب مغفرت نموده است.
تک مضراب: مجسم کنید یادداشت استغفار نوشتن درحال شعله وربودن را
4- جانباز دیگری درگیلان پس ازدریافت حقوق ناچیز جانبازی خود وازفرط شرمندگی درپیش سروهمسر، با شلیک کلاشینکوف خودرا کشته است.
ما هنوز حیران وسرگردان بودیم که نکند ایشان از مخالفان رژیم باشد وارتباط این اخبار با م.ضوع سمینار چیست که ایشان وارد موضوع اصلی خود شد وبنای هشدار وتهدید راگذاشت که هان ای مدیران عامل شرکتهای سازمان صنایع بدانید وآگاه باشید که ما برای شما جاسوس گذاشته ایم واعمال ورفتار شمارا لحظه به لحظه زیر نظرداریم. اگرذره ای ازاصول ما منحرف شوید ما خواهیم فهمید ووای براحوال شما! ومن دلم می خواهد مدیران سابق معاونت عمران وساختمان را که اکنون درزندان به سر میبرند فردا به اینجا بیاورم تا پست همین میکروفون برای شما گریه کنند واظهارندامت نمایند. وازاین دست خزعبلات نیم ساعتی گفت وگفت.
تک مضراب: وما که نق نقو باشیم شمه ای از آن سمینار را نقل کردیم باشد که به قول شیخ اجل: مگرصاحبدلی روزی به رحمت – کند درکاردرویشان دعایی!