نام منوچهر احترامی همیشه برای من همراه با احترام وتحسین بوده است، چه آن زمان که نوشته های طنز زیباوعمیق اورا با نام مستعار"م.پسرخاله" درگل آقا می خواندم و چه آن زمان که کتابهای شیرین اورا با نام مستعار"پورنگ" به نامهای "حسنی نگو یه دسته گل" و "خروس نگو یه ساعت" و "خرس وکوزه عسل" برای پسرم درسال های کودکی اش می خواندم.
"راوی" درادامه کارهای نیک خود یاد اورا گرامی داشته است که درآن جا به نوشته هاو مصاحبه های "روزنامه شرق" و وبلاگ "هفت سنگ" و "میراث فرهنگی" نیزبا این دردانه طنز ایران لینک داده شده است.
درضمن بازهم درهمان وبلاگ راوی - که عمرش درازباد - به اجرایی شیرین از داستان "دزده ومرغ فلفلی" پورنگ نیز گوش کنید که سرشار از موسیقی متن دل انگیز درارتباط با قسمت های مختلف قصه هم هست.
عمراستاد احترامی دراز وقلمش پاینده باد.
