وقتی یه الف بچه بودم، شاید حتی قبل از سالهای دبستان، عاشق ترانه "مراببوس" بودم. ونزدیک به نیم قرن بعد ازآن هنوزهم این ترانه با آن همه خاطرات ونقل های شیرین خود جان ودل آدم را می لرزاند.
ترانه عاشقانه ای که با خاطرات حماسی وعاشقانه بیش از سه نسل از ایرانیان از سال 1332 تا کنون آمیخته است.
شعرمرا ببوس ساخته حیدررقابی، آهنگ آن ساخته مجید وفادار وصدای مخملی ولطیف (اصلی) آن متعلق به حسن گل نراقی است. آنچه درمورد این ترانه شنیدنی وگفتنی است به زیبایی هرچه تمامتر توسط "راوی" روایت شده. در اینجا با تقه زدن روی عکس به نسخه ای ازاجرای بدون آواز آن که مسعود میثاقیان با سنتوراجراکرده است گوش کنید. هرچند این اجرا الکترونیکی است ولطف صدای سنتور واقعی راندارد وکمی هم ریتم آن تند شده است، ولی هنوزهم شنیدن آن گوشنوازاست.