فیلم "اکنون رستاخیز" (1) فرانسیس فورد کوپولا بزودی روی دی-وی-دی منتشر می شود، فیلم بعدی او "جوانی بدون جوانی" مرحله تولیدش تمام شده است. این کارگردان برنده اسکار، مالک صنعت شراب سازی، وهتل داری درمصاحبه با "ربکا وینترز کیگان" از مجله تایم میگوید که چرا همه فیلم های جنگی درواقع ضدجنگ هستند، پرورش انگورچه اثری روی فیلمسازی او گذاشته است وچه درسی از سوفیا، دخترفیلمنامه نویس برنده جایزه اسکارش گرفته است:
س- شما میگوئید هرگز به "اکنون رستاخیز" به عنوان یک فیلم ضد جنگ فکرنکردید، اگراین فیلم ضد چنگ نیست پس چه فیلمی را ضدجنگ میدانید؟
ج- همه فیلم های جنگی ازاین دیدگاه که زشتی های کشتاررا به تصویر می کشند ضد جنگ هستند، اما من درساختن این فیلم بیشتربه این می اندیشیدم که چگونه یک جامعه آدم هایش را درپوشش یک بهانه اخلاقی برای کشتار می فرستد.
س- نسخه دی-وی-دی فیلم شامل نسخه 1979 "اکنون رستاخیز" و همچنین نسخه طولانی ترپخش شده درسال 2001 است. کدامیک را بیشتردوست دارید؟
ج- من نسخه بلندتررا دوست دارم. اول قراربود این فیلم یک ژانرجنگی هالیوودی باشد، اما مردمی که آن را دیدند گفتند خیلی سورال است. این بود که مجبورشدیم آن را کوتاه کنیم.
س- ساختن "اکنون رستاخیز" شماراتا پای مرگ برد. آیا به عنوان یک کارگردان جوان درآن روزها فکرمیکردید هنرارزش جان باختن را دارد؟
ج - ازهمه جارانده ومانده شده بودم، ترسیده بودم. اما تا پای جان رفتن کمی اغراق است. درواقع ساختن "پدرخوانده" نیز به همان اندازه برایم سخت بود. بچه های کوچک داشتم وپیوسته درمعرض اخراج بودم. آیا هنرارزش آن را دارد؟ پاسخم این است که احتمالاً بله.
س- چه مقدارازفیلم های شما زائیده اتفاقات خوش است؟
ج- بخشی ازهنراین است که خودت را درمعرض اتفاقات قراردهی. بهترین راه برای انجام یک پروژه این است که سوالی را بپرسیم که جوابی برای آن نداریم.
س- شما امروز میگوئید که دوست دارید فیلم های "کوچک" بسازید. آیا فکرمیکنید الان زمان مناسبی برای کارگردان هایی با چنین جاه طلبی باشد؟
ج- صنعت سینما علاقمند به فیلم های دنباله داراست. اما درتئوری هرکارهنری ویژه ومنحصربه فرد است. نسل من دوست داشت فیلم های شخصی بسازد. یک فیلم فلینی یک فیلم فلینی است و هیچ کس دیگری نمی توانست آن را بسازد. درصنعت شراب سازی این پدیده را "ترووار" می نامیم: شراب ازخاکی سخن میگوید که از آن برآمده است.
س- شما حتماً می توانید با ثروت وموقعیتی که درهالیوود دارید یک فیلم شخصی بسازید؟
ج- با توجه به کارهای دیگرم درهتلداری وصنعت شراب من این شانس را دارم که هرچندسال یکبارسرمایه یک فیلم کوچک را برای دل خودم جورکنم تا رویاهایم به حقیقت بپیوندد.
س- آیا "جوانی بدون جوانی" یک فیلم کوچک است؟
ج – داستانی است از "میرشا الیاده" نویسنده رومانیایی که آن را بسیار تحریک کننده یافتم. درمورد پلیس های مزدور نیست، درباره آگاهی است. از سال 1938 آغاز می شود و به جنگ دوم جهانی میرسد. از بخارست به سوئیس به هندوستان وبه مالت می رود. از نظر تولید یک فیلم بزرگ بشمار میرود ولی سرمایه آن را ازکارشرابسازی فراهم کردم ویک صفحه هم از کتاب سوفیا دخترم ، انجا که "گمشده درترجمه" را با بودجه ای کم ساخت، برداشت کرده ام.
س- اتفاقاً می خواستم ازشما بپرسم درفیلم سازی چه درسی به سوفیا داده اید اما ظاهراً بهتراست بپرسم چه درسی ازاوگرفته اید؟
ج- برای شش سال به این درواون در میزدم تا بودجه این پروژه جاه طلبانه را جورکنم تا اینکه به این نتیجه رسیدم که که حتی اگرپولش هم جوربشه، کی می خواد فیلمی تا این حد غیرمعمول بسازه؟ درست مثل اینکه عاشق زنی باشی که ترو نمیخواد. اینه که فکرکردم همون کاری روبکنم که سوفیا کرد: یک فیلم با بودجه معقول بسازم.
س- چرا شما خودت را یک مرد پیرِ جوان مینامید؟
ج- هنوزاحساس یک پسر شانزده ساله را دارم. تمام زندگی آرزوی نویسندگی داشتم. دارم فکر میکنم یک داستان بنویسم. موضوعی که دوست دارم. وقتی جوانتر بودم این موضوع ها فرموله بود: درس بخون، ازدواج کن، بچه دارشو. ولی اینروزها یک میلیون روایت مختلف دراین زمینه ها وجودداره. فکرمیکنم بیشتر به سوال های شخصی علاقمند باشم.
س- آیا یک داستان شخصی دارید که هنوز نگهش داشتید تا....؟
ج- تا اینکه همه فامیل هایم بمیرند؟ همه ما داستان هایی را درمورد فامیل هایمان داریم. اگه جراتشو داشتم این کارو میکردم.
