دوسه هفته پیش با فراز (پسر سیزده ساله ام) به دبدن فیلم "مورچه آزار" (1) رفتیم. انتظارداشتم فیلمی با جذابیت ها و تریک های کامپیوتری انیمیشن درسطح " قصه اسباب بازی" (2) یا "فرارمرغ ها" (3) باشد. اما برخلاف تصورم این فیلم دارای داستانی بسیارگیرا وعمیق وانسانی ولطیف بود.
پسربچه ای هفت هشت ساله به نام لوکاس که عینک ذره بینی بزرگی به چشم میزند، از همسالانش ریز جثه تر وضعیف تراست و درخانواده اش نیز – به استثنای مادربزرگش – کسی توجه زیادی به او ندارد درحلقه دوستان وبچه محل ها اغلب مورد اذیت وآزارقرارمیگیرد و کاری ازدستش برنمیاید. تلافی این حقارت هارا سرحیوانات بی آزاری مثل مورچه ها درمیاورد و لانه مورچه هارا به آب می بندد و _ازطرف پدرخود – با یک سمپاش قراردار میبندد تا مورچه هارا نابود کنند.
اما مورچه ای نابغه ماده ای اختراع می کند که با ریختن برروی لوکاس اورا به اندازه مورچه ای کوچک می کند و به دست کلنی مورچگان اسیر می شود که می خواهند ازاو به عنوان یک نابودگر انتقام بگیرند. اما دنیای مورچگان مثل دنیای آدم ها بی دروپیکر نیست. لوکاس را دردادگاهی محاکمه می کنند و محکوم می شود تا مدتی مثل مورچگان زندگی کند و رفتارهای مورچه واررا بیاموزد: فداکاری، زندگی برای جمع، پلورالیسم، دموکراسی، عدالت، دوستی، صفا، عشق، .... وهمه آن چیزهایی که ما انسان ها گم کرده ایم. مثل اینکه "کزنیستان تا مرا ببریده اند" را با این فیلم انیمیشن تفسیر کرده باشی. و الی آخر...
بگذریم که برای بازاریابی صدای نامدارانی همچون نیکلاس کیج، جولیا رابرتز، مریل استریپ، وریکاردو مونتالبان از دهان مورچگان دراین فیلم شنیده می شود، اما فیلمی بس زیباست که نه تنها برای کودکان بلکه برای کودکان پا به سن گذاشته ای همچون ما نیز دیدنش بس دلنشین وغنیمت است.

(1) = The Ant Bully
(2) = Toy Story
(3) = Chicken Run

سایت رسمی فیلم را دراینجا ببینید