حرف، حرف میاره. پریروز از "نشنال جیوگرافیک" گفتم و دیروزاز سقا خونه آشیخ هادی وتاریخچه روابط ایران وآمریکا. این موضوع روابط منویاد دوخاطره انداخت که نقلش بد نیست:
(1)
درسال های ابتدایی جنگ نکبتی ایران وعراق وماجرای اسف انگیز گرونگانگیری و"لانه جاسوسی" وگرماگرم شعارهای "مرگ برآمریکا" و "هرچه فریاددارید سرآمریکا بکشید" و "آمریکا ننگ به نیرنگ تو – خون جوانان ما میچکد ازچنگ تو" وآتش زدن پرچم آمریکا وسایر قضایا، من مدیر یکی از شرکت های مصادره شده بودم که مالکان یهودی آن قبل ازانقلاب تعدادی ماشین آلات آمریکایی وآلمانی به صورت اعتباری وارد کرده وقبل ازاینکه موعد پرداخت بهای آنها برسد انقلاب شده بود و ازایران رفته بودند وچند میلیون دلار بدهی برای شرکت باقی مانده بود.
روزی من درشرکت بودم که تلفن زنگ زد ووقتی گوشی را برداشتم ارآنسوی سیم مردی به فارسی گفت من ازآلمان زنگ میزنم و ما میدانیم شما بابت بهای پرداخت نشده ماشین آلات مبالغ معتنابهی به شرکت های آمریکایی واروپایی بدهکارید. چون این بدهی ها مستند به سفته وبرات امضاشده وتعهد شده است درصورت رجوع به دادگاه های بین المللی تمام وکمال بعلاوه بهره دیرکرد قابل وصول است. اما من راهی پیش پای شما میگذارم تا شما با پرداخت کسری ازاین مبلغ بدهی هایتان راصاف کنید وطلبکارها هم از شرمعطلی ودادگاه وهزینه های آن خلاص شوند. پرسیدم شما کی هستی وچرا چنین لطفی را درحق ما میکنی؟ گفت اسمم مهم نیست من یک وکیل ایرانی مقیم خارج هستم که دلم برای وطنم می سوزد ومی خواهم خدمت کنم! گفتم خوب چه باید بکنیم؟ گفت درفلان تاریخ ساعت ده صبح به شرکت فلان (اسم شرکت را فراموش کرده ام) درخیابان تخت طاووس (مطهری) نزدیک میرعماد مراجعه کنید. آقای فلانی منتظر شماست و راهکاررا نشانتان خواهد داد.
درروز موعود همراه با وکیل شرکت – که ازمن هم جوان تروخام تربود – به شرکت مشخص شده رفتیم. مردجوان خوش پوشی با ما گفت وگوکرد وگفت که شرکتی هستند که با آمریکا معاملات تجاری دارند. من با ناباوری پرسیدم: آمریکا؟ غیرممکن است! درزمان جنگ؟ نه باورنمی کنم!
ایشان برای اینکه مارامتقاعدکند بارنامه وفاکتور واعلامیه ورود یک سری کالا راآورد که تا آنجا که یادم مانده شامل چند صدهزاردلاری فانوسقه، قمقمه، ودوربین های مخصوص دیددرشب بود که برای ارتش ایران درهمان روزها ازآمریکا وارد کرده بودند!
شاخ برکله مان سبزشده بود وچشمان خودرا باورنمیکردیم، ولی حقیقت داشت!
(2)
یکی دوهفته پیش برای خرید یکی دودرتوری ضدحشره به فروشگاه LOWES (ازفروشگاههای بزرگ لوازم خانه سازی آمریکا) رفته بودم ودرحالیکه مسئول مربوطه – که به نظرحدود چهل وچند ساله میرسید – داشت توری را می برید وآماده میکرد باهم جرف میزدیم ومن متوجه شدم که به تازگی ازخدمت درارتش بازنشسته شده است. وقتی فهمید من ایرانی هستم گفت ایران را خوب می شناسد ودرایران وعراق وکویت بوده است. ازاو پرسیدم کی درایران بودی؟ گفت باراول درسال 1986 درتهران بوده ویکبارهم بعدازآن. با ناباوری پرسیدم: 1986 یا 1976؟ چون 1986 چند سال بعدازانقلاب است! و او تائید کرد که بعدازانقلاب درآنجا بوده. وقتی ازاو پرسیدم چطور وچگونه او با اکراه گفت: دلیلش را نمی توانم بگویم چون اگربدانی ترا میکشتد!
جریان خیلی سینمایی شده بود ولی من ترجیح دادم همانجا مسیرمکالمه را به همان توری های ضدمگس برگردانم!