به ياد بياور رفيق! تو شانه به شانه "ارنستو" از کوهها پائين آمدی، اکنون دست در دست چه کسانی جهان را وامی گذاری؟ و باز هم دل بسته ای که تاريخ تبرئه ات کند؟ به من جواب بده رفيق! به آن نازنين آرمانی من که به نام تو چريک شد پاسخ بده. می دانم او وقتی اين نوشته رابخواند، سر بر فرمان تاکسی خود در آلمان خواهد گذاشت و زار خواهد زد. مرا دشنا م خواهد داد. خواهد گفت:
- فيدل هر کار هم کند، آنقدر به جهان خدمت کرده که می توان بخشيدش.
و من حرفم رادنبال می کنم:
- رفيق فيدل کاسترو زودتر بمير و بگذار ما تنهائی خود را در سراسر جهان گريه کنيم.