یک خانم نویسنده انگلیسی به نام "فریا استارک" درسال های ابتدای دهه سی میلادی به دنبال گنجی که درکوه های دوردست سرزمینی شرقی قراردارد میرود وماجراهای آن را درکتابی منتشر می کند. سال ها بعد درابتدای هزاره سوم یک زن ماجراجوی آمریکایی به نام "کایراسالاک" که شدیداً تحت تاثیر کتاب خانم "استارک" قرارگرفته به همراه یک عکاس به نام "بابی مدل" به همان سرزمین میرود وهمه آن کوهستان های غریب را به دنبال کافردره وگنج آن زیرپا می گذارد.
حتماً فکرمیکنید این سناریوی یکی ازفیلم های هالیوود مثلاً "ایندیانا جونز" یا "مومیایی" یا "مردی که که می خواست سلطان باشد" رودیارد کیپلینگ است؟ ولی اشتباه می کنید. آن سرزمین دوردست جایی نیست جزایران خودمان وآن "کافردره" جایی نیست جز محلی درلرستان درکناره های رود سیوند. وآن دونفر خبرنگاران افتخاری مجله "ادونچر" (ماجرا) ازنشریات سازمان معتبر "نشتال جیوگرافیک سوسایتی" (انجمن جغرافیایی ملی آمریکا) هستند که گزارش سفر تابستان امسال خودرا درشماره ماه نوامبرمجله "ادونچر" منتشرکرده اند.
گرچه خانم "سالاک" با کمک راهنماهای محلی کافردره را پیدا می کند وگورهای باستانی زیادی را درآنجا می یابد که همگی مورد تخریب وچپاول قرارگرفته اند. اما بدلیل نداشتن وسایل کامل کوهنوردی و محدودیت های دیگر نمی تواند جستجوی خودرا برای یافتن گنج های کافردره ادامه دهد. و می گوید که باید بازهم به تجهیزات بیشتر برگردد. اما راهنما به او میگوید که به زودی سد سیوند آبگیری خواهد شد وهمه این گورهای باستانی برای همیشه به زیرآب خواهد رفت. ( شاید این فیضی اجباری باشد تااگرآثاری ازمیراث باستانی ما تاکنون ازدسترس دزدان خودی وغیرخودی باقی مانده، لااقل درزیرآب محفوظ بماند).
گرچه برآیند احساسی که خانم سالاک درمقاله اش ازایران منعکس می کند - شاید به دلیل بگیروببندها وجو پلیسی حاکم برایران بخصوص درمورد توریست ها وخبرنگاران آمریکایی – منفی است ولی اظهارنظرهای او گاه روح اجتماعی ایران امروز وماایرانیان را با هوشیاری تمام منعکس میکند. مثل این جمله: "درایران یک چیزکاملاً روشن است: زندگی عمومی و زندگی خصوصی دودنیای کاملاً متفاوت هستند. هرگزنمی توانید حدس بزنید یک زن زیرچادرش چه پوشیده است "
همچنین تصویرهایی که ازشیراز – وبه ویژه حافظیه ، شاید به دلیل عشقی که نویسنده به حافظ دارد – واصفهان درمقاله اش ارائه می کند بسیار مثبت وشورانگیزاست.
متاسفانه لینک اینترنتی این مقاله وعکس های دیدنی آن را نتوانستم پیدا کنم، به دوستانی که به مجله "ادونچر" دسترسی دارند پیشنهاد میکنم این شماره نوامبررا ازدست ندهند.