چندماه پیش درطول یک مسافرت، با مسافرپهلونشینم درهواپیما گپ می زدیم. معلوم شد حبرنگارآزاد (فری لنس) شبکه سی بی اس آمریکاست وبارها به عراق سفرکرده وفیلم ها وگزارش های خبری برای این شبکه سرتاسری تهیه کرده است. حرف که به جنگ عراق کشید گفت: اگردولت جدید عراق نتواند تا برگزاری انتخابات میان دوره ای (آمریکا) نظم وامنیت را حاکم کند، آمریکا عراق را ترک خواهد کرد وعراق تجزیه خواهد شد. ازقاطعیتی که دراین اظهارنظربکارگرفت تعجب کردم.
حتماً اسم شرکت مهندسی "بِکتِل" را شنیده اید. یکی ازغول های بزرگ آمریکا. شرکتی که تاکنون بیش از 22000 پروژه را در140 کشورمختلف دنیا انجام داده است. ازجمله سد عظیم هووردرآمریکا درسال های ابتدایی دهه 1930 وپروژه تونل زیردریایی مانش که فرانسه را به انگلیس متصل می کند. روسای این شرکت آدم های بانفوذی همچون "جرج شولتز" و "کسپرواینبرگر" هستند و دردولت های قبلی وفعلی آمریکا دارای پست های کلیدی بوده اند. شرکت بکتل درسال 2003 اجرای 99 پروژه را درعراق اشغالی به عهده گرفت تا بادریافت 2.3 میلیارددلاربه انجام برساند.
هفته پیش درروزنامه خواندم شرکت بکتل همه این پروژه هارا به استثنای یک پروژه تصفیه آب دربغداد ویک پروژه بیمارستان کودکان دربصره به پایان رسانده وعراق را به دلیل ناامنی – که تاکنون منجربه کشته شدن 52 نفرازکارگرانش وزخمی شدن 49 نفردیگرشده است – ترک میکند. به این ترتیب حدس میزنم بزودی غول دیگر، "هالی برتون" نیز یابارش را می بندد ویا عطای بارش را به لقایش می بخشد وراهی می شود.
آخرین شماره مجله تایم مقاله بلندی دارد به این مضمون که چرا تنهاراه باقی مانده برای عراق تجزیه عراق به سه کشور کردستان درشمال، شیعه ها درشرق وسنی ها درغرب می باشد، که با تمام فاجعه باربودن بازهم ازوضعیت فعلی بهترخواهد بود.
ازمدت ها پیش می شد حدس زد که زمانیکه هزینه های ماندن آمریکایی ها بررفتنشان بچربد، همانند همان کاری که درویتنام کردند، آنجارا ترک خواهند کرد. مثل اینکه این زمان نزدیک است. عراقی ها، به هردلیلی که آدم های مختلف ازجناح های مختلف میگویند، نه تنها به دموکراسی وآزادی وآرامش نرسیدند بلکه به نحوغم انگیزی به جان همدیگرافتاده اند ودارند ریشه هم را می زنند. شاید کسانی بگویند کشورخودشان است وهرچه می خواهند بکنند ولی وقتی به رسیدن ترکش های چنین پایان غم انگیزی به ایران فکرمیکنم یرخودمیلرزم.