اوباما وارد می شود
سناتورباراک اوباما، سناتورسیاه پوست ایالت ایلی نویز کاندیداتوری خودرا برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا درسال 2008 اعلام کرد. او یک دموکرات لیبرال است که مخالف جنگ است وحرف هایی که می زند مردم را مثل زنبوردورعسل جمع می کند. تنها ایرادی که براو میگیرند کم تجربگی اوست که فقط دوسال برمسند ستاتوری تجربه سیاسی دارد.
تا اینجا که حسابی کک به تنبان "نیوکانزروتیو" ها انداخته وهمینش هم دل مارا خنک کرده است. بعضی ها میگویند امکان ندارد هیئت حاکمه آمریکا اجازه دهد یک سیاه پوست رئیس جمهورشود و این فقط بازی ایست برای شکستن رای سناتورهیلاری کلینتون ودرنهایت دموکرات ها. من فکر میکنم بهترین ترکیب این خواهد بود که هیلاری واوباما مشترکاً کاندید شوند. هیلاری به عنوان رئیس جمهور واوباما به عنوان معاون که این دیگریک نقطه عطف بزرگ درتاریخ سیاسی آمریکا خواهد بود که یک زن رئیس جمهورشود ویک سیاه پوست معاون! شاید بگوئید که اولاً سگ زرد برادرشغال است وثانیاً اصلاً به ما چه؟!
عرض می کنم که اولاً سگ زرد انقدرها هم که فکرمی کنید برادرشغال نیست و با هم فرق دارند وثانیاً امورداخلی یک ابرقدرت برای همه دنیا مهم است ما که جای خودداریم که درچشم توفان نشسته ایم. این جمهوریخواهان فعلی انقدرگندش را درآورده اند که مردم آمریکا ازآن ها خسته شده اند وامیدوارم که سال 2008 سال سورپریز باشد.
البته تا آنوقت خدا آخرعاقبت مارا به خیرکند.
اسم باراک اوبامارا به خاطربسپارید، ستاره اش روبه درخشش است، به نظرآدم حسابی میرسد. وبسایتش هم اینجاست.

مرگ چنین خواجه نه کاریست خُرد
آرت بوخوالد طنز نویس نامی آمریکایی که یک عمربزرگان نشسته برمسند قدرت درآمریکارا با نیش قلم زهرخنددارخود قلقلک میداد درهشتادویک سالگی جلوی مرگ لنگ انداخت. ازنشان های بزرگی او همین بس که مرگ را هم به تمسخرگرفت. یک سال پیش که به دلیل نارسایی کلیه، پزشگان تجویزبستری شدن ودرمان بادارورا دادند، او این پیشنهادرارد کرد وبه استقبال مرگ رفت. پزشگان شانس زنده ماندن اورا فقط برای چند هفته پیش بینی کرده بودند ولی اویک سال زنده ماند ودرپایان گفت: "ازکلیه هایم متشکرم"! جالب است که روزنامه نیویورک تایمزویدیویی را ازاو پس ازمرگش منتشرکرده که درآن میگوید: " سلام من آرت بوخوالد هستم و همین الان مردم"!
"اتل کندی" دوست سالیان دراز او پس از مرگش درباره اش می گوید: "آرتی مارا سال ها خنداند، ازامروز بهشت جای شادتری می شود".
درود براوباد!

آی رَن
به مدرسه فرازرفته بودم تا اورا یک ساعت زودتربردارم وبا هم به استقبال دوستی برویم. آقای "مِرسِر" مدیرچاق وخوشرو وپرتحرک مدرسه تا مرا دید بدون مقدمه گفت: "من ازشما عذرمی خواهم". با تعجب گفتم چرا؟ گفت " ازاینکه پرزیدنت بوش اسم کشورشمارا آی رَن تلفظ می کند". گفتم ما عادت داریم و چیزمهمی نیست برای اینکه طرزنوشته شدن آن درزبان انگلیسی، بسیاری ازآمریکایی هارا به این اشتباه می اندازد. گفت: "ولی پرزیدنت یک آدم معمولی نیست اوقراراست این چیزهارا بداند".
عرض کرده بودم این اهالی کلرادو اهل فرهنگ هستند!!