دیروز درواشنگتن ده هاهزارتن علیه جنگ درعراق وسیاست های جدید پرزیدنت بوش برای افزایش نیرودرعراق و تهدید ایران راه پیمایی کردند. جین فوندا
و شان پن وسوزان ساراندون هنرپیشه های نامدارهالیوود نیز درمیان مردم بودند.
دلم مثل سیروسرکه می جوشد. مردم آمریکا علیه جنگ تظاهرات می کنند ولی درایران، انگارنه انگار که فقر وفساد وگرانی وآلودگی هوا وتباهی خدمات عمومی بیداد میکند.
صدای فریاد مردم هیچ جا شنیده نمی شود وآن چه بگوش می رسد - دردمندانه - فریاد گوشخراش "انرژی هسته ای حق مسلم ماست" است که بهانه ای میدهد به این گردن کلفتان نابخرد.
آنچه درپیش است - به هرچه عزیزاست قسم که - به نفع مردم دردمند ما نیست.
دونابخرد دردوسوی دنیا آتش بیارمعرکه ای شده اند که بازنده اش جزمردم نخواهند بود وآن هم بیشترمردم ما.
می خواستم لوگویی را - مثلاً - مثل آنچه درعکس بالا گذاشته ام پیشنهاد کنم تا رفقای وبلاگ نویس بخصوص آن ها که خوانندگان بیشتری دارند روی وبلاگشان بگذارند، شاید صدایی متفاوت باشد وشاید تلاشی باشد بهتر ازهیچ.
ممکن است خیلی ها بگویند آمریکا دنبال بهانه میگردد این نشد یکی دیگر وممکن است حق هم داشته باشند، اما بهترنیست که بهانه کمتری بدهیم؟
پ.ن.: عکس ها ازتظاهرات دیروزواشنگتن ازوبسایت بی بی سی فارسی
پ.ن.1: عکس قالی صلح ازوبلاگ مهرداد عارف ادیب
