لطفاً روی عکس تقه بزنید، پنجره را کوچک کنید وبه خواندن ادامه دهید

سال های ابتدایی دهه چهل شمسی است. دایی جان ما وقت زن گرفتنش رسیده وخواهرمادراو- که مادروخاله ومادربزرگ ما باشند - آنتن ها وسنسورهای زنِ نجیبِ خانه داریاب خودرا روی اولترا فرکانسِ های پیچ فاین تیون کرده و بیدریغ درمیان بچه محل ها وهمسایه ها ودوستان وفامیل وآشنایان مشغول اسکن کردن هستند.

اخترخانم که زن دایی بعدی ما خواهد بود دردامنه ی فرکانس اسکن مرحوم "عیصمت خالاجان" ما قرارمیگیرد وسربلند بیرون می اید.

بعد ازمراسم وتشریفات اولیه، چون خانواده ی اخترخانم ازروشنفکران هستند، قرار میگذارند پسرودختر بیشتر با هم آشنا شوند ونقطه نطرهای هم را بدانند. عصر یک جمعه ی خنک تابستانی تبریززمان موعود و شاه گلی تبریز مکان موعود است.

دایی جان البته خودش را شب جمعه با ترانسپورت شمس العماره یا اتو میهن تور به تبریز می رساند. سه تیغه ریش میزند و "فیت" به موهایش میمالد وکت سه دکمه کمرکرستی وکفش های ورنی اش را می پوشد ویک تاچی از "اولداسپایس" هم به روی خط ریشش میزند. اختر خانم هم البته چادرسیاه کرپ خودرا سرمیکند و- هفت قلم که نه – تاچی از مارگارت آستور و "کرپدوشین معطر" را تست میکند.

ساعت مقرر می رسد. اطلسی های درشت عطر خودرا درخنکای غروب دلپذیرشاه گلی پاشیده اند وشن ریزه ی راه باریکه های سبز و نمدار، زیر پای عشاق جوان خش خشی وسوسه انگیزبروزمیدهند.

ازجمله این زوج های جوان یکی هم دایی جان ما واخترخانم هستند که با شرمی دلپذیر گام های عاشقانه خجول برمیدارند. پنج قدم عقب ترازآن ها خیل بیست وپنج نقره ی خاله خانباجی ها ی خانواده عشاق است که به منظورپاسداری از لکه دارنشدن ناموس مسلمانان درشاه گلی درعقبه ی گام های عاشقانه ی زوج خوشبخت روان هستند.

ونق نقو که الف بچه ای بیش نیست ودرمیان خیل همان خاله خانباجی ها روان است به این می اندیشد که این زوج جوان چه عارفانه به نقطه نظرات هم پی می برند!

وسال ها بعد هرگاه که برای چندمین بار فیلم "پدرخوانده" را می بینم تا به صحنه ای می رسد که مایکل کورلیونه پس ازکشتن رئیس پلیس و سولاتسو تُرکه برای مخفی شدن به دهکده ی کورلیونه درسیسیل رفته ودرآنجا از آپولونیا دختر میخانه دارخواستگاری می کند، برای آشنایی بیشتر درکوچه باغ های کورلیونه دوتایی قدم می زنند وخیلی از خانواده دخترومحافظان مایکل به دنبال آن دو روانند.

و می فهمم که شاه گلی وکورلیونه ی سیسیل چه به هم نزدیکند!

پ.ن.1: موسیقی: والس دانوب آبی، اشتراوس، اجرای ارکسترفولک وین.
پ.ن.2: عکس: بخشی ازمدرسه "مک کللند" (مدرسه ی نق نقو جونیورپریم) دراین روزهای بهاری