این کاریکاتور را به همراه مقاله ای از"ویکتوردیویس هنسن" درروزنامه ی محلی امروزدراینجا خواندم که از"هرالد تریبیون" نقل کرده بود.
راستش دیروز که خبرآزادی پانزده ملوان وتفنگداردریایی بریتانیا را خواندم یک نفس راحت کشیدم وگفتم چه خوب که بالاخره یک حرکت عاقلانه انجام گرفت. گاهی (گاهی؟!) چنان حرکت های تند وبی ترمزی درسرازیری اتفاق می افتد که آدم وحشت می کند. خوب شد که به همین جادرزش گرفتند، گرچه که فکرمیکنم هزینه های این آرتیست بازی را هم مردم خواهند پرداخت!
خلاصه ای ازمقاله آقای دیویس هنسون را ترجمه کردم که آن را بخوانیدوخودقضاوت کنید:

"شاید کاردرست این باشد که هرچه را حکومت یزدان سالاری (تئوکراسی) ایران می خواهد، خلاف آن را انجام دهیم! آشکاراست که این دولت جسورانه ترین تحریکات را برای بمباران شدن انچام میدهد، بنابراین بیائید خواسته ی آن هارا برآورده نکنیم.
درطول سه سال گذشته یزدان سالاران درشت گوونوپای ایران تاآنجا پیش رفتند که شورای امنیت را وادارند تا تحریم را به ایران هدیه کند. با توجه به علاقه ی چین وروسیه به قیمت ارزان نفت واهمیت تجارت با ایران، این کارآسانی نبود.
قبل ازبازداشت پانزده نفرازافراد نیروی دریایی بریتانیا، ایران سال ها مشغول گمراه کردن وسرافکنده کردن بریتانیا، آلمان وفرانسه بود، کشورهایی که تلاش داشتند راه برون رفت آشتی جویانه ای برای مشکل هسته ای ایران بیابند. درهمین حال ایران خواستارمحواسرائیل ازروی زمین شده است، کشوری که دارای زرادخانه اتمی است وسری پرشوربرای جنگ دارد.
رهبران ایران درایجاد یک فرقه ی تندروی شیعه ی پارسی، همسایگان سنی خود اردن، مصر، وشاه نشین ها وسلطان نشین های خلیج (فارس) را آن چنان به وحشت انداخته اند که اکنون ازایران نیز به همان اندازه اسرائیل بیزارند.
وحکایت ما با ایران بسیارپیش ترازجرج بوش واززمان جیمی کارترآغازشد که به شیطان بزرگ ملقب شدیم. درسال 1979 گنگ های دانشجویی کارکنان سفارت ما درتهران را گروگان گرفتند وقبل از واقعه ی یازده سپتامبر، گروه حزب الله که پشتیبانش ایران است، بیش ازهرسازمان تروریستی دیگری آمریکایی کشته است.
با گرفتن افراد نیروی دریایی بریتانیا ، ایران عملاً با بزرگترین شریک تجاری خود که اتحادیه اروپا باشد درافتاده است. آشکاراست که رهبریت ایران ازعملیات تلافی جویانه ی ناتو هیچ ترسی به دل ندارد. زیرا به قول یک نظامی بلند پایه، افسران سپاه ایران بسیارپیش ترازواقعه اخیر، درعراق به کشتن آمریکایی ها اشتغال داشتند.
رئالیست هایی همچون جرج بیکر، وزیرامورخارجه ی سابق که بر گفت وگو کردن با ایران اصرارمی ورزیدند نیزاکنون سکوت پیشه کرده اند. به نظرمیرسد عملیات تحریک آمیز پی درپی ایران حتی آن دسته ازآدم هایی را که درغرب معتقد به دادن فرصت هایی دوباره وسه باره به گفت وگو بودند نیزخاموش کرده است.
درمقابل این رفتارایرانیان چه برخوردی باید داشت؟
حکومت ایران دریک دردسرسیاسی عمیق فرورفته است. دولت ایران خواستارتحریک غرب است تا بتواند دوستانی برای خود دردنیای اسلام پیدا کند وخیزش های درحال رشد داخلی را سرکوب کند. سوبسید های موادخوراکی وسوخت درداخل، پرداخت های میلیاردی به گروه های شبه نظامی وتروریست درخارج، وایجادصنایع هسته ای نیازمند هزینه های کلانیست که با وخامت اقتصادایران همخوان نیست.
بدلیل ناتوانی دراداره ی صنعت نفت، ملاهای ایران به یک غیرممکن دست یافته اند: به رغم برخورداری ازیکی ازبزرگترین منابع نفتی دنیا، تولید نفت درحال کاهش است که با وجود بالارفتن قیمت نفت، باعث کاهش درآمد دلارهای نفتی خواهد شد.
درحالیکه تمام جهان وبسیاری ازشهروندان خودی علیه یزدان سالاران ایران متحدشده اند، آن ها میدانند که حمله ی یکی ازکشورهای غربی اوضاع را عوض خواهدکرد. بنظرمیرسد استراتژی آن ها این است که راهی برای تحریک بیابند تا کسی چندبمبی برایران فروریزد ، با این پیش فرض ساده لوحانه که چنین حمله ای ازنظرزمانی ودامنه تخریب، اثرات محدودی خواهد داشت. به گمان آن ها چنین حمله ای منجربه نوعی همدردی جهانی با آن ها خواهد شد.
درموقعیت کنونی بهتراست حداکثرتلاشمان را بکنیم تا ازکاری که روحانیان مستاصل خواهان آن هستند، پرهیزکنیم."