ای نق نقو جان پس بیا و تماشا کن. کوچه های نهران لبریز از رویا شدن. جایی برای رویای تازه ای نیست. و ضمناً شاید بدتون نیاد به این وبلاگ یه سری بزنین. من که خیلی خوشم اومد ... مخصوصا انشا ی "سال ِ نو" رو.
http://blog.360.yahoo.com/blog-heetweI9fqkkmFGkJFF1

دلشلد | April 13, 2007 03:41 PM

---

:))))

رها | April 13, 2007 01:42 AM

---

سلام بر یک عدد آقای نق نقو. احوال شما و نقهایتان در چه حال است؟
راستش ما نه که بانوییم و ماخوذ به حیا! درباره پست قبل به دلایلی نظری هم اگر داشتیم ننوشتیم.
از رویا گفتید... و راست گفتید... من زنهای بسیاری را می شناسم که زنده اند به همین رویاهای رنگین...
به قول خودم در چهارپاره ای:
از روستاهای خیالی می گذشتیم
آنجا زنی با خاطراتش شال می بافت
با بافه ای از جنس رویاهای رنگین
هر شب برای یک مسافر فال می بافت...

دست شما درست. می رویم موسیقی را بشنویم.

مژگانبانو | April 12, 2007 11:14 PM

---