لطفاً روی عکس تقه بزنید، پنجره را کوچک کنید وبه خواندن ادامه دهید

نمیدانی چه پائیزی است!
نمیدانی چه آورده به سر، مارا غمِ این آسمانِ کوتهِ شب فام
نمیدانی – نمیدانی چه با ما کرده این ایام

دلیریها: صبوری شد
شهامت: پیرمردی شد، گدایی رفت
غم نان بارها ارجمندی را ملامت کرد
شکفتن درمشوش ذهن نیلوفرمعلق ماند

سخن رندانه باید گفت، می ترسم
من ازاین جمع مشکوکم!
من ازاین جمع می ترسم، نمی بینی؟
کسی درباد خنجرزد
کسی درباد خنجرخورد

"سیروس مشفقی"

پ.ن.: البته سیروس خان این شعررا درزمان شاهنشاه فرموده اند. الان که دودوتا میشه پنش تا!