مولانا نق نق الواعظین فرمود شبی برلب جوی اینترنت نشسته وگذرعمرمی نگریستیم اسب ماوس درصحرای ویرچوال به سیاحت می چرانیدیم. ناگاه دیلینگی برآمد یعنی که ایمیلی واصل شد. اسب ماوس بدانسو گسیلاندیم و وارد همی شدیم.
روزبه خان نامی از سایت روزنه مطلبی جالب با عنوان "تولیدی رویا" ارسال نموده بود. یکی دوسطری که خواندیم دریافتیم متن آشنا می زند. ناگاه سورپریزشدمی بس عظیم! زیرا که دریافتیم این مطلب ازیادداشت های خودما می باشد. سه باربگفتمی جل الخالق!
لاکن آسوده خاطرگشتیم آن زمان که دیدیم روزبه خان درانتهای مطلب طی پی نوشتی اعلام نموده که این مطلب را ازوبلاگی کپی کرده واز نویسنده ی مطلب خواسته بود تا درصورت خواندن آن با ای میلی روزبه خان را مطلع سازد تا جبران مافات نمایند.
ما نیز ای میلی فرستادیم وعرض کردیم آقا جان این مطلب را ازوبلاگ عالمتاب نق نقو برداشته اید وخوب است که درعالم امانت داری منبع را اعلام فرمائید. اما تعجب مان آن گاه بیشترشد که روزبه خان درپاسخ اصالت نق نقورا زیرسوال برده وپرسیدند: "آیا این مطلب را خودت نوشته ای، یا ازجایی کپی کرده ای؟"، آقا مارا می گویی؟ ازکوره دربرفتمی ونوشتمی: "آقا جان ما مثل بعضی ها نیستیم، اگرازجایی کپی کرده بودمی حکماً منبع آن را ذکرنمودمی".
این بار روزبه خان مذکورپاسخی فرستاد که: "راستش مطلب مربوطه را اصلاً او نفرستاده بود، بلکه علی، مدیرگروه روزنه، با استفاده ازنام او، که نویسنده ی یادداشت های سیتمایی است، فرستاده است". واضافه کرده بود که: "ازعلی خواهم خواست تا ضمن توضیحی نام منبع را ذکرکند واصلاح نماید". اتفاقی که هرگزنیافتاد!
بلاگ آباد است دیگر! گاهی عکس هایی را که گرفته ای دربلاگ ها وسایت های دیگر می بینی که حتی نام ویا آرم خودرا هم روی آن حک کرده اند، گویا ارث پدرشان است! (ازجمله همین سایت روزنه). گاهی هم مطالب خودت را برای خودت می فرستند آن هم به عنوان مطالب خواندنی!
خوشحال باید باشیم که اقلاً عنوان این مطالب "خواندنی" است.