"چنان با خوب وبد سرکن که بعد ازمردنت عرفی!
مسلمانت به زمزم شوید و هندو بسوزاند"
دم آقای عرفی شیرازی با سرودن این شعرگرم، اما:
1- اصلاً چنین چیزی ممکن است؟
2- حالا گیریم که ممکن شد، اصلاً چنین چیزی خوب است؟
پ.ن:
"یارب تو جمال آن مه مهرانگیز
آراسته ای به سنبل و، عنبرنیز
پس حکم چنان کنی که دروی مَنِگر
این حکم چنان بود که: کج دارومریز"
(حکیم عمرخیام نیشابوری)
