این روزها پراز حال وهوای کریسمس است. خانه ها چراغانی شده وازمجسمه نورافشان بابا نوئل وگوزن قطبی وآدم برفی بگیر تا میکی ماوس واسنوپی، شب ها خیابان ها ی جلوی خانه هارا روشن کرده است.
به قصد خریدن هدیه ی کریسمس برای تعدادی ازهمکاران به فروشگاهی رفته بودم. وقتی هدیه هارا درچرخ فروشگاه ریختم، هرکی می رسید به من می گفت "تو یک بابا نوئل کامل هستی"! (1). درمحل کارهم، همکاران پیشنهاد کردند تاریشم را بگذارم بلند ترشود وپیراهن قرمز مربوطه را هم بپوشم، چون ظاهراً ازهمه به شکل وشمایل بابانوئل نزدیک ترهستم!
راستش را بخواهید بدم هم نمی آید. خوب ریش سفیدش را که دارم، شکم گنده هم، گرچه هنوز کاملاً نرسیده اما، می شود با یک بالشتک تکمیلش کرد. موهای سفید فرفری هم که کاری ندارد، با پنبه ترتیبش را میدهیم. میماند یک چیز وآن هم این که با چشم های قهوه ای چه کنم؟ حال زدن لنز که ندارم. آهان فهمیدم! یک چیزی می شوم هشت الهفت بین عمو نوروز خودمان وبابانوئل این وری ها. خالی از فایده هم نیست ها! گفت وگوی تمدن ها. شعارش را هم فکرکرده ام. میگویم: هو هو هو عمو! فقط مانده ام اگرآن وسط ها یکی درآمد وگفت: "هو تو کٌلاته – عمو آقاته" چی جوابشو بدم؟
فهمیدم، میگم: دلت پرازکریسمس ونوروزباد!

پ.ن.:
(1) = You are a perfect Santa!
(2) = موسیقی: Carol of the bells، ازمیان موسیقی های کریسمس این یکی را بسیاردوست دارم. این اجرای زیبا کار Celtic Woman است.
(3) = جان لنون فقید هم یک کاربسیارزیبا درمورد کریسمس دارد که چون خیلی غمگین بود این جا ردش را نگذاشتم. اگردوست داشتید دراین جا با صدای خوداو ودراین جا با صدای سلین دیون آن را ببینید.