بعنوان وزیرامورخارجه (آلبرایت) بحران هایی از کوزوو تا کره را مدیریت کرد. درکتاب اخیرش رهنمودهایی را به رییس جمهورآینده درمورد جایگاه جهانی آمریکا ارائه می کند. مادلین آلبرایت دراینجا به سوالات خوانندگان مجله تایم پاسخ میدهد :
س- بعد ازپایان دوره ریاست جمهوری، مردم درمورد پرزیدنت بوش چه قضاوتی خواهند داشت؟
ج- من کتاب خودرا به نام "یادداشتی برای رئیس جمهورمنتخب" به این دلیل خطاب به رئیس جمهوربعدی نوشتم که معتقدم کاربسیارسختی درپیش خواهدداشت. اعتباروشهرت ما دربدترین حالت ممکن تاکنون است. این رئیس جمهور لطمه بسیاربزرگی به مازده است وخوشحالم که دوره او به پایان می رسد.
س- شما ازهیلاری کلینتون پشتیبانی کرده اید. اگراو انتخاب شود حاضرید بازهم پست وزیرامورخارجه را قبول کنید؟
ج- برای کسی که عاشق سیاست خارجیست، شغل وزیرامورخارجه بهترین کاردرجهان است. اما این اتفاق دوبارنمی افتد! تنها کسی که دوباروزیرامورخارجه شد دانیل وبستاربود ومن دانیل وبستارنیستم!
س- بزرگترین دستاورد شما به عنوان وزیرامورخارجه چه بود؟
ج – من توانستم بخشی ازتصمیمی باشم که منجربه نجات جان های بسیاری درکوزوو شد. پس ازآن سفری به پریستینا پایتخت کوزوو داشتم وآدم های زیادی را دیدم که تابلوهای دردست آن ها خوانده می شد: آمریکا متشکریم. من اکنون بسیار خوشوقتم که نام بسیاری ازدختران نسل آن روز کوزوو، مادلین است.
س- آیا به عنوان کسی که هوادار حقوق بشراست، آیا هرگزتصمیمی گرفتید که به اعتبارشما لطمه زند؟
ج- وقتی آدم درچنین موقعیتی ازتصمیم گیری قراردارد، سخت ترین کاراین است درچه زمان وتحت چه شرایطی واردعمل شوی. درهنگام بحران رواندا من سفیرآمریکا درسازمان ملل متحد بودم وایکاش زودتردست به عمل می زدیم.
س- برای توقف آشوب سیاسی کنیا چه می توان کرد؟
ج- فکرمی کنم ایالات متحده واتحادیه آفریقا باید تلاش کنند تا پاسخی برای برخی ازسوالات سیاسی بیابند. آیا انتخابات باید دوباره برگزارشود؟ آیا راهی برای تقسیم قدرت میان رئیس جمهورفعلی ورقیب او وجوددارد؟ مهم این است که قبل از خارج شدن اوضاع ازکنترل باید کمک ازخارج انجام گیرد.
س- آیا غرب باید ازموقعیت المپیک چین برای بزرگنمایی وضعیت محیط زیست وحقوق بشر (درآنجا) استفاده کند ویا اینکه کناربنشیند وازورزش لذت ببرد؟
ج- جدا کردن این مطالب غیرممکن است. مردم درباره رفتارچین، چه درداخل وچه درخارج، بسیار نگرانند. من امیدوارم مردم ازورزش لذت ببرند وامیدوارم آمریکایی ها دراین المپیک بدرخشند. اما بسیارسخت است که سیاست را ازاین امورخارج نگهداشت.
س- نظرشما درمورد پدیده مهاجرت چیست؟
ج – برایم مشکل سازاست. وقتی خانواده من درزمان جنگ ازانگلستان به اینجا مهاجرت کرد، مردم گفتند: خوش آمدید! چگونه می توانیم کمکتان کنیم؟ من شخصاً از سخی بودن مردم آمریکا سود برده ام ودلم میخواهد سیاست مهاجرت به گونه ای تنظیم شود که به این کشورامکان دهد ازفرهنگ غنی مردمانی که دراین جا به دنیا نیامده اند بهره مند شود.
س- آیا باید قانون اساسی را تغییرداد تا امکان رییس جمهورشدن آمریکایی های که خارج ازآمریکا متولد شده اند فراهم شود؟
ج- من درمورد خودم هرگز به این مسئله نیاندیشیده ام اما فکرمی کنم بسیاری ازکسانی که خارج ازآمریکا متولد شده اند می توانند رئیس جمهورشوند. می توان قانونی گذاشت که به موجب آن کسانی که حدود 25 سال درآمریکا بوده اند بتوانند رئیس جمهورشوند. درمورد من، بزرگ شدن درآمریکای آزاد بسیارمهم بوده است.
س- برای زنانیکه خواستاراحترام ازهمکاران مردخود هستند چه توصیه ای دارید؟
ج- زنان باید هم درگوش کردن وهم درقطع کردن حرف طرف خود فعال باشند. اما وقتی حرف طرف را قطع می کنند، بهتراست بدانند که درمورد چه می خواهند سخن بگویند. هم چنین تصورمی کنم بسیارمهم است که زنان به همدیگرکمک کنند. من همیشه می گویم برای زنانیکه به همدیگر کمک نمی کنند، جای مخصوصی درجهنم وجوددارد!
س- شما لحظه های بسیار اظطراب آوری را تجربه کرده اید، درچنین مواقعی به چه خوراکی روی می آورید؟
ج- (می خندد) سیب زمینی کوبیده. درواقع تلاش می کنم چیزی نخورم. امیدوارم مردم توجه کرده باشند که نسبت به زمانیکه وزیر امورخارجه بودم، وزن زیادی کم کرده ام. تلاش می کنم درمواقع استرس سیب بخورم!
پ.ن.:
برگرفته از مجله تایم شماره 21 ژانویه 2008، برگردان نق نقو