او استعداد درخشانی دربه تصویرکشیدن آدم های عصبی دارد. اما این کارگردان بااستعداد دررشته های مختلف ، که آخرین فیلمش "رویای کاساندرا" نام دارد، خودش قسم می خورد که یک آدم معمولی است. وودی آلن دراینجا به سوالات خوانندگان مجله تایم پاسخ میدهد :
س- محله محبوب شما درنیویورک کجاست؟
ج- "منهاتان"، زیرا محله زیبای رویاهای کودکی من بود. من دربروکلین بزرگ شدم که یک محله خوب دیگراست. اما منهاتان دارای همه خواستنی ها بود: جاز، اغلب سینماهای بزرگ وسنترال پارک. ازهمان لحظه ای که توانستم خانه پدری ام را ترک کنم به منهاتان رفتم وتاکنون نیر عمرخودرا درآنجا گذرانده ام.
س- تا آنجا که میدانم شما بیشترازاینکه آوازه خوان باشی یک موزیسین هستی، اما می خواستم بپرسم آیا ترانه ای هست که آن را درهنگام دوش گرفتن بخوانی؟
ج- نسخه من ازترانه "آسان برای عاشق شدن" از "کول پورتر" ترانه مناسبی برای خواندن درحمام است، اما بیرون ازحمام دراین زمینه مشکل دارم!
س- شما با بسیاری آدم های مختلف کارکرده اید، آیا کسی بوده که تاکنون درخواست کاربا شمارارد کرده باشد؟
ج – میگویند هرهنرپیشه ای برای کارکردن با من درنگ نمی کند. اما این حرف شایعه ای بیش نیست! هنرپیشگانی به دلیل دستمزد کم یا دوست نداشتن فیلمنامه، درخواست همکاری مرا رد کرده اند. اما من معتقدم اگرنقشی را برای هنرپیشه ای مناسب بدانم، ده بارهم که درخواست مرارد کرده باشد بازهم به هم او پیشنهاد خواهم کرد.
س- آیا فیلم دیگری با شرکت دایان کیتون خواهید ساخت؟
ج- بله اگرطرحی برای کیتون ومن به فکرم برسد ویا طرحی که مناسب او باشد به نظرم برسد او اولین کسی خواهد بود که دعوتش خواهم کرد.
س – کدام یک ازکارگردان های امروزرا تحسین می کنید؟
ج- معمولاً کارگردانان جوانی را که برای ساختن فیلم های خوب تلاش می کنند، نه کسانی را که دنبال پروژه های معمول هالیوودی هستند. "پاول تامس آندرسون" را دوست دارم که فیلم "خونی ریخته خواهد شد" را ساخته است. اورا برای فیلم های قبلیش هم دوست داشتم. فیلم های الکساندر پاین را هم دوست دارم.
س- درفیلم "مچ پوینت" (بزنگاه) ازاپرا زیاد استفاده کرده اید، ایا شخصاً اپرا را دوست دارید؟
ج- بله اپرا را دوست دارم وامسال یک اپرای کوچک را کارگردانی خواهم کرد. قبلاً برای دیدن اپرا زیاد می رفتم اما برنامه های اپرا تا ساعت یازده ونیم طول می کشد. من پنج و نیم بامداد برمی خیزم، ورزش می کنم وعبادت می کنم وحتی گاهی قبل از رفتن به سرصحنه فیلمبرداری تمرین کلارینت هم دارم، بنابراین نمی توانم تا ساعت های دیروقت بیدارباشم.
س- آیا درآینده بازهم "استند آپ کمدی" اجرا خواهید کرد؟
ج – قعلاً چنین برنامه ای ندارم. کاربسیارسختیست. خیلی مشکل است که درمقابل مردم بایستی وآن هارا بخندانی، بخصوص برای آدم تنبلی مثل من!
س- کی متوجه شدی که فیلم های شما به فرهنگ ویژه ای درپاپ تبدیل شده اند مثل اینکه بگویند: "این یک دیالوگ وودی آلنی بود"؟
ج- من ازسال 1967 فیلم ساخته ام وهرگز به این فکرنکرده ام که کسی را تحت تاثیرقرارداده ام. آدم ها فیلم هایی به سبک (مارتین) اسکورسیزی یا (استیون) اسپیلبرگ یا استانلی کوبریک می سازند. من هرگز جوانهایی را ندیده ام که به عنوان یک شخصیت یا یک فیلم ساز رویشان تاثیر گذاشته باشم.
س- عصبی بودن درزندگی برایتان مثبت بوده یا منفی؟
ج- من درحقیقت یک آدم خیلی معمولی هستم. ده سال است که یک زن دارم ودوبچه که بسیار دوستشان دارم. من فکرمی کنم آنقدرنقش آدم های عصبی یا فرهیخته یا روشنفکررا خوب بازی کرده ام که مردم گمان می کنند درزندگی واقعی نیز چنین هستم! (اما) درخانه در واقع یک آبجو خور تلویزیون نگاه کن تی شرت پوش هستم نه کسی که توی نخ کی یرکه گارد واسپینوزاست!
س- آیا با این حرف پیکاسو موافقید که گفته است: "هنرمندان خوب کپی می کنند اما هنرمندان بزرگ می دزدند"؟
ج- آه من از بهترین ها دزدیده ام! از (اینگمار) برگمن، از گروچو (مارکس)، از (چارلی) چاپلین، از (باستر) کیتون، از مارتا گراهام، از (فدریکو) فلینی. منظورم این است که من یک دزد بی شرم هستم.
پ.ن.:
برگرفته از مجله تایم شماره 28 ژانویه 2008، برگردان نق نقو