ما مردم مبتکر وبا حالی هستیم. وقتی نمایندگان خدا برروی زمین ازروی حکمت درهای شادی را بروی ما مردم می بندند، خودمان دست به کار می شویم ودرهای دیگری را زرحمت می گشائیم تا بالاحره یه جوری به تفریحات سالممان برسیم. مثلاً به این چند نمونه توجه فرمائید:

مراسم سینه زنی وعزاداری:
- ممد اگه بیکاری پاشو بریم زنجیرزنی، یادت باشه موهاتو دمب اسبی کنی اون پیرهن سیاه سکسیتو بپوشی، تیکه های باحالی میان، فک کنم مسجد سرمیدون خرجی هم میده.

مراسم ترحیم:
- هیچ وقت توجه کرده اید وقتی حضرت آخوند از سجایای اخلاقی عزیز تازه گذشته حرف می زند چه پچ پچ وهمهمه نسبتاً شادمانه ای از بعضی گوشه ها بلند است؟ بساط چای وفهوه وخرما و سایر مخلفات هم که بپاست. قدرتی خدا هروقت هرگوشه شهررا هم که بگیری پیاده گزکنی جهارتا مجلس ترحیم دبش دم دستت هست که کارت دعوت هم نمیخواهد وتازه ثواب اخروی هم دارد.

مراسم راهپیمایی وتظاهرات ها (!) ودمونستراسیون مردمی:
- آی بگو بخندی بپاست دراین مراسم! تازگیها که چلوکباب ومیوه هم سرو می کنند. آخر هرٌوکرٌه. تونمیری دورهم جمع می شیم حالی میکنیم.

اداره:
- یکی از بهترین مکان های تفریحات سالم مردمی همانا اداره است. دوستان وهمکاران جمع می شویم ودرددل می کنیم وبا نوشیدن گاه وبیگاه چای قندپهلو وسن ایچ، وقت ناهارمی شود وبعد ازخوردن ناهار درتریای اداره، چرت سبک مفرحی هم می زنیم تا ازنظرجسمی وروحی برای مسافرکشی بعد ازظهر یا کارهای خانه وامثال وذالک تروتازه وقبراق شویم.

ولیمه:
- خدا حاج آقا وحاج خانم و نامزد انتخابات (کثرالله امثالهم) رازیاد کند که هم برای اجراخروی وهم برای معاملات پایاپای رای درمقابل چلوکباب، ولیمه می دهند، هم بستنی وشیرینی وچلوقیمه وچلوکبابی میخوریم وهم گل می گیم وگل می شنویم ووعده صدتا یه غاز گوش میدیم.

والی ماشالله ازاین دست تفریحات مردمی

موسیقی: "سلطان وشبان" کار زنده یاد بابک بیات با درود فراوان به روح زیبای او ویادی (به ندرت) نوستالژیک از تلویزیون درابتدای سال های پس ازانقلاب