مرد خوش پوش وخوش خنده ای که برای فروش بیمه عمر آمده بود در لپ تاپش عکس یک خانواده خوش بخت خندان شاد تی تیش مامانی را نشانم داد: یک مرد وزن جوان وخوشگل با دو بچه (یک دختر ویک پسر) ناز ومامانی ازاین ها که خانم های وبلاگ نویس عکسشان را دروبلاگشان می گذارند وقربان صدقه شان می روند.
این جانب را که مای نق نقو باشیم خطاب قرارداد وگفت: این آقا شما هستید واین هم خانواده ی شما! آقا مارا می گویی؟ قند تو دلمان آب شد آن هم ازنوع کله قندش! حالا عیال و آقا زاده هایمان که هیچ، یعنی خودمان اینقدر خوش تیپ وجیگر بودیم وخبر نداشتیم؟!
اما افسوس که این خوشی دولت مستعجل بود، حضرت بیمه فروش نوک تقه ای عنایت فرمود و نق نقوی خوش تیپ ازعکس غیب شد. بعدش، لامروت بدون اینکه یک دورازجانی، خدای نکرده ی خشگ وخالی ای، چیزی بگوید، نه گذاشت ونه برداشت و گفت: حالا شما مرحوم شدید! مراسم کفن و دفن وتشییع جنازه وشلیک 21 تیرتوپ وغیره وذالک برگزاراست، خوب خرجش را کی میدهد؟ اصلاً مراسم تشییع جنازه تان را درچه سطحی می خواهید برگزار کنید؟
من هم کم نیاوردم، با انگشت ساختمان روبرویی را که ازپشت پنجره پیدا بود نشان دادم وگفتم: آن جارا ملاحظه می فرمائید؟ ساختمان چنازه سوزان است، هروقت احساس کردیم وقتش رسیده، با پای خود چند قدمی برمیداریم ودرکوره جنازه سوزی می خوابیم! اما جناب ایشان که درسش را فوت آب بود، فرمود: به این سادگی ها هم نیست. امروز حداقل مخارج کفن ودفن هرفقیر بیچاره ای دراین مملکت از ده هزاردلار کمترنیست.
بعدش هم که دید برق سه فاز از برخی اندام های ما جهیده است، ادامه داد که: شما بیائید ماهی صدو پنجاه دلار ناقابل به ما بسلفید تا بیست سال، درطول این بیست سال که به سلامتی غزل خداحافظی را خواندید ما دویست هزاردلار جیرینگی به عیال شما تقدیم می کنیم. گفتم: خوب آرزو برجوانان عیب نیست، حالا آمدیم ودرطول این بیست سال کذایی نمردیم؟ نگاه چپ جانسوزی نثارفرمودند انگارکه: مگه کلاغی مرتیکه؟ اما مودبانه گفتند دراین صورت باید با مبلغ بالاتری قرارداد را تمدید فرمائید و ....
واما این داستان بدان آوردم که بگویم به جان عزیزیت این مملکت رو نوک انگشت نزول خورها می گردد:
- روزی سه تا نامه دریافت می کنی که آقا چه نشسته ای که ما یک کارت اعتباری با بهره 2.99% را برایت کنارگذاشته ایم.
- روزی حداقل دو تلفن داری که فقط لب ترکن تا پنچ تا چک برایت بفرستیم تا با نقد کردن یکی به تعطیلات بروی، با دومی بدهی مالیاتی ات را بپردازی، با سومی زیرزمین خانه ات را درست کنی، با چهارمی بچه ات را به دانشگاه بفرستی وپنجمی را هم خرج عطینا کنی.
- ماهی دوبار بانکت با تو تماس می گیرد که آقا جان چه نشسته ای که نرخ بهره مورگج (وام خانه ات) سه درصد کم شده است بیا و ری فایننس کن واقساط ماهیانه ات را از 1700 دلار به 1200 دلار برسان.
- آگهی های رادیو وتلویزیون مخت را می خورد که اگر بدهی کارت اعتباری دارید، اگر بدهی مالیاتی دارید، اگر بدهی کوفت وزهرماردارید (مسبوق هستید که ملت آمریکا یکی ازبدهکارترین ملت های دنیاست) بیائید تا ما بدهی هایتان را به نصف تقلیل دهیم وظرف هفت سال از شر آن خلاص شوید!
- درخیابان که راه می روی هرصدقدم یک دکان دونبش می بینی که می توانی چکت را با بهره ناقابل دویست سیصد درصد تنزیل کنی.
- ویا درگوشه وکنارخیابان دکان های سمساری را می بینی که با گروگرفتن ماشینت یا لوازم ارزشمند خانه ات وام با بهره نازل سی چهل درصد به بالا می دهند.
خلاصه اگریک لحظه غفلت کنی چنان با مخ به باتلاق نزول خورها شیرجه می زنی که سرازجایی درمی آوری که عرب نی می اندازد.
حال ازما گفتن بود شما دیگرخوددانید.

موسیقی: گل پامچال، تنظیم واجرای احمد پژمان