پرویز شارما فیلم سازی که درمورد هم جنس گرایان مسلمان فیلم می سازد، ازتلاش خود دراین مورد، که ازدلش برمی خیزد می گوید:
ساختن فیلم جهاد عشق خود یک جهاد به شمار می رود. سال ها طول کشید تا مردم برای حضوردرفیلم راضی شوند.کل این فرایند شش سالی از عمرمن را دربرمی گیرد. شش سالی که قدر هرلحظه اش را به خاطر آنچه به من آموخت میدانم، نه تنها درمورد اسلامِ من بلکه درمورد جهاد یا تلاش جهانی برای تعلق.
من به عنوان یک هم جنس بازمسلمان، درد شرکت کنندگان دراین فیلم را ازجان ودل احساس کردم. دربسیاری زموارد سال ها طول کشید تا توانستم اعتماد آنان را جلب کنم. درهنگام فیلم برداری، همیشه موجی ازاحساس دوطرفه درجریان بود. تاریخ وفرهنگ و تلاش مشترکمان منجر به آنچه می شد که درجلوی دوربین شریک می شدیم. من نمی توانم به راه دیگری برای کارکردن بیندیشم، به ویژه درجامعه ای که سکوت این گونه بلند فریاد می زند.
بسیاری ازمسلمانان امروز با یک سوال اساسی روبرو هستند: چه کسی اسلام مارا برای ما تعریف خواهد کرد؟ آیا این تعریف اززبان بیشترنابلد غربی خواهد بود یا اززبان بنیادگرایان خشن دین خودمان؟ این فیلم فرصتی را عرضه می کند تا داستان اسلام را اززبان کسانی بشنویم که فکرش را هم نمی کردیم: یعنی همجنس گرایان مسلمان (چه مرد وچه زن). سوژه های این فیلم – ودرواقع خود فیلم ساز – درابتدا به عنوان مسلمان وسپس به عنوان هم جنس باز مطرح می شوند. دردست گرفتن دوربین برای مستند کردن زندگی این افراد کاریست که خود پیامبر نیز به عنوان یک عمل شجاعانه درخوریک مسلمان تائید می نمود.
من درهندوستان ودریک محیط چند فرهنگی رشد کردم. اسلام همیشه بخش مهمی اززندگی من بود اما هندوستان یک دموکراسی چند دینی است که درآن مذهب به زور تحمبل نمی شود (مثلاً به گونه ای که درایران دین سالار اعمال می شود). من توانستم به خواسته های جنسی ام نگاهی مثبت داشته باشم.
جالب است که برچسب ها وفرهنگ جنسیتی متداول درغرب درجوامع مسلمان که خواسته های جنسی همیشه پوشیده وپنهان است مصداق ندارد. (درجوامع مسلمان) علاقه به همجنس یک موضوع کاملاً خصوصی است وبیشترقاعده به شمارمی رود تا استثناء. مشکل ازآن جا شروع می شود که یک همجنس باز بخواهد براساس تمایلات جنسی اش یک هویت اجتماعی یا سیاسی عمومی کسب کند.
اسلام پیش از آن که دینی یک سویه و مشکل سازبراساس تجلی غربی آن باشد، دینی پیچیده است. دربیشترکشورهایی که من فیلم ام را تهیه کردم، همجنس بازان زندانی نمی شوند ومورد اذیت وآزارقرار نمی گیرند. هم جنس بازی تا آنجایی که هم چون جوامع غربی درمعرض نمایش عمومی قرار نمی گیرد، دربسیاری ازجوامع مسلمان تحمل می شود. فقط درکشورهایی مثل ایران وعربستان سعودی است که برمبنای تفسیر قانون شریعت، هم جنس بازان درمعرض خطر مرگ قرارمی گیرند.
اسلام برای این فیلم آماده است. وقت آن رسیده است که ما به عنوان مسلمان مسئولیت اعمال وجوامع خودرا بپذیریم. الله مسلمانان هم جنس باز را با همان عشقی آفریده است که تمام مخلوقات دیگرخودرا وما نیازداریم تا این را بفهمیم. هیچ مسلمانی حق بیشتری ازاسلام را نسبت به مسلمان دیگرندارد. ازنگاه خداوند تا هنگامیکه زیست ما هم سو با سنت پیامبراست، تا هنگامیکه مثل مسلمانان خوب زندگی می کنیم، با هم برابرهستیم.

برگرفته ازمجله سازمان عفو بین الملل شعبه آمریکا، شماره بهار2008، صفحه 30
پ.ن:
عنوان اصلی این نوشته (( Jihad for Love بود که شاید "جهاد عشق" ، ازنظرالقای مفهوم، ترجمه مناسبی برای آن نباشد. اما ترجیح دادم برای وفاداری به متن اصلی آن را تغییرندهم.
گذاشتن ترجمه این مقاله دراینجا فقط برای انعکاس یک دیدگاه، آن هم ازپنجره یک سازمان معتبرغیردولتی مانند سازمان عفو بین الملل است و به معنای این نیست که نق نقو با دیدگاه های نویسنده موافق یا مخالف است. البته بحث جالب وحساسی است که اگردوست داشتید ادامه اش میدهیم.