گفت که:
یغمای جندقی قصیده ای بسیارغرا وفصیح وبرخوردارازظرایف ادب فارسی دروصف امام علی سرود وبه حرم امام درنجف رفت وقصیده خودرا با صدای بلند خواند وازامام خواست مرادش را برآرد.
درهمین هنگام مردی روستایی با کلاهی نمدی وکپنکی برشانه آمد ودرگوشه ای درحرم نشست وخواند:
"قربون گلدسته هاتم یاعلی
مرادم را بده بی معطلی"
ناگهان تکه ای از طلاهای تزئیناتی سقف کنده شد ودردامن مردروستایی افتاد. خادمین حرم به اوگفتند: این مراد توست بردار وبرو!
یغمای جندقی که این بدید وبشنید روبه حرم کرد وگفت:
یاعلی! کننده درخیبری، باش! حیدرکراری، باش! داماد پیغمبری، باش! شیرخدایی، باش! صاحب ذوالفقاری، باش! اما شعرشناس نیستی که نیستی!

بیوگرافی یغمای جندقی را دراین جا واین جا بخوانید