بیش از پانزده سال پیش که کتاب "خاطرات دکتر قاسم غنی – ماجرای طلاق فوزیه" رامی خواندم، نکته ای توجهم را جلب کرده بود:
خاطرات دکترغنی دراین کتاب مربوط به سال های 1947 و1948 میلادی (1326 و1327 خورشیدی است). او درآن سال ها سفیر کبیرایران درمصر بود وماموریت مهمش آشتی دادن وبرگرداندن فوزیه ویا درصورت شکست، طلاق وفیصله دادن ماجرا بود.
درطول این کتاب دکتر غنی مکرر از شخصی به نام شیخ محمد تقی قمی نام می برد که به دیدنش می رفته وبا او مذاکره می کرده. ازجمله دریادداشت مربوط به روزجمعه 19 دسامبر 1947 می نویسد: "ساعت 8 رفتم دیدن آقای شیخ محمد تقی قمی" (1). درحاشیه این صفحه یادداشت کردم: "دکترغنی هیچ جا ازمضمون مذاکرات وگفت وگوهایش با این آقای شیخ محمد تقی قمی که ظاهراً هم بیشترازهمه اورا می بیند، حرفی به میان نمی آورد".
گذشت تا این که دوسه هفته پیش کتاب "من وخاندان پهلوی" نوشته ی احمد علی مسعود انصاری را می خواندم که درصفحه ی 251 به این نکته برخوردم:
"...وی (آیت الله محمد تقی قمی) سال ها درمصر بود ودرهمان جا دارالتقریب را بمنظوراتحاد قرق اسلامی ایجاد کرده بود وبه همین سبب رابط آیت الله بروجردی با شیخ شلتوت رئیس جامعه ی الازهر بود که فقه شیعه را طی فتوایی انقلابی درکنارفقه چهارطریقه ی اهل سنت به رسمیت شناخت، او که ازقدیم رابطه ی خوبی با دستگاه سلطنت داشت پیرمردی متکبر وخودخواه بود.........وی ازطریق دامادش هوشنگ معین زاده ، برادرزن محمدرضا اویسی پسرتیمساراویسی با رضا (پهلوی) تماس گرفت ودراواخرسال 1982 شصت هزاردلاردردوفقره به اوداده شد. وی به من می گفت مبارزه با جمهوری اسلامی تکلیف شرعی هرفرد مسلمانی است" (2)

پیش خودگفتم عجب استقامتی دارند این آخوندها درستاندن وجوهات! طرف از سال 1947 تا سال 1982 یعنی 35 سال از حکومت ایران (حتی پس از سقوط!) پول می گرفته. بیخود نیست که می گویند وقتی آخوندی برخری سوارشد تنها زمانی پائین می آید که یا خرمرده باشد یا خرسوار.

(1) = خاطرات دکترقاسم غنی، ماجرای طلاق فوزیه، با مقدمه ی باستانی پاریزی، به کوشش دکترمحمدعلی صوتی، انتشارات کاوش، چاپ دوم 1361، صفحه ی 94
(2) = من وخاندان پهلوی، احمد علی مسعود انصاری، تنظیم ونوشته محمد برقعی وحسین سرفراز، نشرالبرز، چاپ سوم 1371، صفحه 251-252