نانسی پلوسی دموکرات، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، از نظر رسمی بریکی از بالاترین اریکه های قدرت آمریکا تکیه زده است.
او اخیراً اولین کتاب خودرا به نام "قدرت خودرا بشناس" نوشته است. دراینجا نانسی پلوسی به ده سوال ازخوانندگان مجله تایمز پاسخ داده است:

س – چرا گزینه استیضاح پرزیدنت بوش را گنار گذاشته اید؟
ج – آن را مدت ها پیش بایگانی کردم. برای استیضاح باید دسترسی به حقیقت داشت وبدون همکاری دولت نمی توان به حقایق دست یافت. من گمان می کنم جمهوری خواه ها هیچ چیز را بیشتر ازاین دوست ندارند که سرما به استیضاح گرم شود واز موضوع اقتصاد غفلت کنیم.

س – چه برنامه ای برای کمک به هدایت سکان کشتی اقتصاد دارید؟
ج – زندگی سیاسی من درحزب دموکراتی آغاز شد که تمام تمرکزش براقتصاد بود.برنامه اقتصادی که من دوست دارم آنست که میگوید: بیائید برسر تجارت بحث نکنیم. آموزش دهیم، نوآوری کنیم ودرکشورخود شغل هایی با درآمد خوب داشته باشیم.

س – چرا دموکرات ها، درحالیکه به کاهش بهای نفت نیازداریم، برتوقب پروژه های حفاری اصرار می کنند؟
ج – حتی اگر تمام مناطق (آمریکا) را هم حفاری کنیم تاثیری بر بهای نفت درحال حاضر نخواهد داشت. افزایش عرضه داخلی را تنها با حفاری نیست که می توان افزایش داد، باید درمنابع قابل بازیافت انرژی سرمایه گزاری کنیم. این ها همه دراز مدت است.

س – درمورد مبارزه سیندی شیهان برای کسب جایگاه شما چه نظری دارید؟
ج – من برای سیندی بالاترین احترام را قائلم. او پسرخودرا درجنگ عراق ازدست داد. چه قربانیی بزرگترازاین؟ او از حق انتخاب شدن برای مجلس برخوردار شده است، گرچه هرآمریکایی این حق را دارد. بفرمائید تو مجلس بی ریاست!

س – چند بارشده است که به نفع حزب رای داده اید درحالیکه شخصاً عقیده دیگری داشته اید؟
ج – من همیشه به اعضای جدید ی که به حزب می پیوندند میگویم از سه اصل پیروی کنید: حفظ قانون اساسی، نمایندگی مردمی که مارا انتخاب کرده اند و رای دادن برمبنای آگاهی.

س – اگرمیتوانستید درزندگی سیاسی خود چیزی را عوض کنید، چه چیزی بود؟
ج – بزرگترین نا امیدی من این است که هنوز درعراق هستیم. همیشه فکر می کنیم چه می توانستیم بکنیم تا این رئیس چمهور را ازبردن ما به عراق بازداریم؟

س – چرا دائماً رئیس جمهوررا مسخره می کنید؟ آیا بحث و استدلال منطقی روش بهتری نیست؟
ج – حمله های من به رئیس جمهور به ندرت جنبه شخصی دارد. او شخصیت شیرینی دارد. اما آسیب عظیمی زده است. هیچ زمینه ای را نمی توان نام برد که دولت بوش خسارتی جدی به آن وارد نکرده باشد.

س – به نظر عموم مجلس با اکثریت دموکرات هیچ دستاوردی نداشته است. دراین زمینه چه میگوئید؟
ج – ما حداقل دستمزدهارا افزایش دادیم. آموزش عالی را برای عموم دست یافتنی ترکردیم، استانداردهایی تاریخی را برای گازهای اگزوز وضع کردیم. اما جنگ را پایان ندادیم وفکر می کنم این دلیل اصلی نارضایتی مردم باشد.

س – شما کتاب اخیر خودرا برای دختران آمریکا نوشته اید. آیا گمان می کنید خدمات عمومی به عنوان یک الگوی زندگی ماندنی خواهد بود؟
ج – من چهاردختر ویک پسردارم. آن ها درحرفه های گوناگونی مشغول هستند اما گمان می کنم درهرکاری که می کنند نشانی از خدمات عمومی را می بینند.به گمانم هیچیک ازآنها به دنبال سیاست نخواهند رفت.

س – آیا روزی را که یک زن رئیس جمهورشود می بینید؟
ج – روی آن حساب می کنم. می تواند به زودی اتفاق بیفتد. شاید هیلاری کلینتون باشد. شاید هم زن دیگری که هیلاری راه را برایش بازکرد. دیروزود دارد اما سوخت وسوزندارد.

پ.ن.: برگرفته از مجله تایم ، یازدهم آگوست 2008

ده سوال از ویلی نلسون
ده سوال از فرانسیس فورد کوپولا
ده سوال از روپرت مردوخ
ده سوال از ریدلی اسکات
ده سوال از بیل گیتس
ده سوال از "روان آتکینسون
ده سوال از مادلین آلبرایت
ده سوال از وودی آلن
ده سوال از سوزان ساراندون