جوون های ریش سفید شاید به یاد داشته باشند که درروزگاران گذشته به سینما که می رفتیم گاهی صدا قطع می شد و دراین هنگام بود که تماشاچیان با سوت وهیاهو فریاد می زدند: ناطق!
کامران خاطره ای را ازهمان روزها برایم تعریف کرد که خواندنش خالی از لطف نیست:
درسال های نیمه دوم دهه چهل شمسی ، تویسرکان یک سینما داشت که گاهی برای وقت گذرانی وتفریح به آن جا می رفتیم. گاهی برق قطع می شد وگاهی حلقه فیلم - که معمولاً کهنه وفرسوده بود - پاره می شد وگاهی آپارات خراب می شد که این پیش آمدها سالن سینمارا از سوت وداد وفریاد واعتراض تماشاچیان به هم می ریخت.
یکی ازاین شب ها که درسینما بودیم ناگاه پرده تاریک شد وبلافاصله صدای سوت سالن سینمارا فراگرفت. ناگاه آپاراتچی سرش را ازپنجره آپارات بیرون آورد وفریاد زد:
"پدرسی شوت نَکَش شووَه"

پ.ن.: پدرسگ سوت نکش شبه! (یعنی خرابی وقطع برقی درکارنیست بلکه صحنه فیلم شب است!)