مولانا نق نقو را دیدند مریدان که پَکَر و دَمَق به گوشه ای اندوهگین ودژم برکرسی جلوس فرموده. گفتند پس چه می شود تورا آقا؟ (مریدان مولانارا مطلق آقا خطاب نمودی از بهرتبرک).
فرمود که رنجی بردم بس عظیم وعجایب صفت پستی هوا کردم اندر بلاگ خود که سِرٌی عظیم درآن نهفته بود ولیکن هیچ تنابنده ای درجهان قدرآن ندانست ورازآن مکشوف همی نتوانست کرد ومن ازفهم کج خلایق درمانده ام وسردرگریبان عزلت فروبرده که چنین لعل ویاقوت بی همتایی که من باشم از سراین خلق زیادت است چنان که یکی حتی به کامنتی حقیردل ما شاد نکرد.
مریدان برسرکوفتند و بگفتند وای برما ای آقا! چه بود آن پست که برسربگیریم وحلوایش کنیم.
آقا بفرمود: همین پست اخیر با عنوان قمردرعقرب! مریدان برفتند و مته تفکربرخشخاش پست مزبورگذاشتند وبخواندند وبخواندند وبخواندند وهرچه بیشترسردرجیب تفکرفروبردند جزحیرتشان نفزود.
پس سفیل وسرگردان وشرمگین به نزد مولانا برفتند وعرض کردند آقا شرمنده ایم و زورق شکسته عقل ما دردریای سهمگین دانش شما همچو تخته پاره ایست. پس مارا کلیدی عنایت کن تا با آن دریای معرفتت را دریابیم.
آقا بفرمود که میدانستم که شما نیز قدرگوهرندانید. برای آن پست به تعداد واژگانش تقه زده وکپی پیست نمودم چست وچالاک وبا این وجود سه شبانه روز مشغول بودمی.
گفتند جسارت است آقا یعنی شماهم؟
آقا فرمود ابلهان دهانتان آب همی کشید که من اهل سرقت علمی همی نباشم. منظورمن این است که هرکلمه ازآن را از بلاگی کپی کردم مثلاً "قمر" را از بلاگ بی بی سی، "در" را از بلاگ رادیو زمانه، "عقرب" را از بلاگ روز والی آخر تا این که پیست کردم این واژگان را درکنارهم و کولاژی بی همتا آفریدم!
مریدان صیحه برآوردند وپست آقا را برسرگرفته حلواحلوا کردند تا سه روزوسه شب که مدهوش شدند ازفتانت آقا درامربلاگیدن.

ازمجموعه "نقستان"