« یک روایت وچهارده قرائت »

November 25, 2008

روایت:
دوسِت دارم رو تو به من کی میگی، کی میگی؟ گمون کنم وقت گل نی میگی!

قرائت فرهنگ انتظار:
چه انتظارعظیمی نشسته دردل ما، همیشه منتظریم وکسی نمی آید (1)

قرائت عامیانه:
بزک نمیرباهارمیاد کمبوزه با خیارمیاد

قرائت ادبی:
باش تا صبح دولتت بدمد

قرانت نق نقانه:
دوصد گفته چون نیم کردار نیست

قرائت خیامی:
این نقد بگیر ودست ازآن نسیه بشوی، کاوازدهل شنیدن ازدورخوش است

قرائت سنتی:
ازاین ستون به اون ستون فرجه

قرائت آرمانی:
صبروظفرهردودوستان قدیمند، براثرصبرنوبت ظفرآید

قرائت انقلابی:
اگرنباشه دریا، به قطره اکتفا کن

قرائت لاتی:
اینا واسه فاطی تنبون نمی شه

قرائت دیجیتال:
نذارش بپره، بغل کن ببوسش

قرائت قضابلایی:
خدایا راضیم به رضای تو

قرائت مادرانه:
ننجون غصه نخورایشاللا درست میشه

قرائت تلخ:
گیرم که همین حالا گفت دوست دارم، تازه اول خاک برسریته

قرائت قرآنی:
و همانا انسان نفهم ونادان است (2)

(1) = شعر از حمید مصدق
(2) = ان الانسان ظلوماً جهول


 
این نق نیز بگزرد...     غرغرهای دیگران(5)
غرغرهای دیگران در مورد « یک روایت وچهارده قرائت »

انگار بعضی از روایتها خیلی تحریف شده

پویا | November 26, 2008 07:11 AM

برا منم جالب بود!
آیکون گل اگه داشتین ، میذاشتم جلوی جمله ام

اهری | November 26, 2008 05:02 AM

قرائت همولایتی:
صبرنه ن حالوا پیشر ای قورا سندن

شهربانو | November 26, 2008 02:01 AM

:)))))

رها | November 26, 2008 12:28 AM

جالب بود!

آقا امین | November 25, 2008 09:46 PM












اطلاعات ضبط؟