گوریلی براهالی بیشه ای درسرنگتی خدایگان بود. ازفرط سال ها حکومت بی چون وچرا مالیخولیا بروی عارض گشتی وخودرا دانای کل خواندی وظلم بسیار نمودی. خلایق بیشه درتنگنا بماندی و نفس چنان بریدی که چاره ای نماندی تا ازجان بگذشتی ویک صدا به زیرعلم شتری درویش مسلک برفتی وبرخدایگان واصحابش بشوریدی وسریرش باژگون همی نمودی.
دراین هنگام شتر بردرختی برفت و خلق بیشه را بگفت حال که از مهلکه رستید بیائید وآئینی نیکو بناگزارید که درکتاب مستطاب نصایح الوحوش آن مرام وآئین را دیمقراطی همی نامند. خردمندی ازمیان خود برگزینید تا امورات بیشه را رتق وفتق نیکو نماید چنان که شایسته است ولیکن به هوش باشید که اورا مهلتی معین دهید و پس ازآن هرازچندی خردمندی دیگر برگزینید که بقا درسریر قدرت خردمندان ودانایان را مست و بی خرد می نماید.
پس خلق بیشه به پیش شتر زانوزدند و تملق گفتند ومجیز بسیار که ما را کی رهبری بهترازآن جناب باشد؟ و تا عمرت (که دراز باد) باقیست فقط حضرتت رهبر ماست وپس ازآن فرزندانت.
پس شتررا خوش آمد ودردل گفت همانا که ملتی چون شمایان را ذات خدایگانی ملوکانه می برازد وبراستی که من همان خردمندم وشمایان خران دردمند. پس برکول آنان همی رفت و پائین نیامد تا دایی ناسوری فربه شد و مالیخولیا بروی عارض گشت واین نبود جزتکرارتاریخ.

پ.ن.:
1- به صورت "شترگوسپند" که تقه بزنید بهمن ملودی "اگه عشق همینه" را اجرا می کند.
2- ازکتاب مستطاب نصایح الوحوش