در صفحه ی "راه نشان ها"ی (1) این هفته ی مجله ی تایم خواندم که دوتن از هنرپیشگانی که درسال های کودکی ونوجوانی مرا از پرده ی نقره ای تلویزیون به دنیای جادویی رویا رهنمون می شدند درنیمه ی اول ژانویه به سفربی بازگشت محتوم رفتند، حتماً در مراسم اسکار امسال یاد وعکس آنان را خواهیم دید:

پاتریک مک گوهان هنرپیشه ی ایرلندی تبار خوش قیافه ای بود که درسال های دور درسریال "زندانی" نقش ایفا می کرد و دیالوگ مشهوراو این بود که "من یک شماره نیستم، انسانی آزاد هستم" وبعد ها بارها درسریال های "کلمبو"، "قتل به روایت او" (2) وفیلم هایی همچون "ایستگاه یخی زبرا"، "قلاب نقره ای" (3) و"شیردل" (4) نقش هایی بازی کرد. پاتریک مک گوهان که هشتاد سال داشت روزسیزدهم ژانویه درگذشت.

دردهه ی هفتاد میلادی یک سریال تلویزیونی بسیار گل کرد. نام این سریال "جزیره ی رویا" (5) بود که درآن ریکاردو مونتالبان هنرپیشه ی لاتین تبار درجزیره ای دوردست به میلیونرها این امکان را میداد تا رویاهای خودرا به تصویر بکشند. ریکاردو مونتالبان در سریال ها و فیلم های بی شماری نقش آفرینی کرده است. هیچگاه یک جمله ی اورا دریکی از سریال های تلویزیونی فراموش نمی کنم که به فردی که لهجه ی اورا درگویش انگلیسی مسخره می کرد گفت: "هیچ وقت کسی را که انگلیسی را با لهجه صحبت می کند مسخره نکن چون این لهجه نشانه آن است که او حداقل یک زبان بیشترازتو میداند".
مونتالبان 88 سال داشت.

(1) = Milestones
(2) = Murder She Wrote
(3) = Silver Streak
(4) = Brave Heart
(5) = Fantasy Island