یکی از کارهایی که نق نقو دروبلاگش منتشرکرده ترجمه ی گاه وبیگاه صفحه ی "ده سوال از..." مجله تایم است که گاهی هم مورد توجه نسبی قرارگرفته است. حالا فرض کنید نق نقو خواب نما شده و قاطی مشاهیرجهان درصفحه ی "ده سوال" تایم به عنوان میهمان افتخاری شرکت کرده وبه همین دلیل افتخاری بودن دوتا سوال اضافی را هم جواب داده است (!)ازقدیم وندیم گفته اند آرزو برجوانان عیب نیست. ما هم متن این مصاحبه ی خیالی را منتشر می کنیم:
1- به عنوان یک وبلاگ نویس ایرانی چه تعریفی از وبلاگ نویسی ارائه میکنید؟ آیا تفاوتی را بین وبلاگ های فارسی و سایر وبلاگ ها حس میکنید؟
آدم دوست دارد برای دیگران حرف هایش را بگوید. نظراتش، و از طریق نظراتش، خودش را مطرح کند. دیده شود، شنیده شود، خوانده شود، قبول شود، تائید شود وحتی نقد شود. وبلاگ، نسبتاً به آسانی این امکان را فراهم می کند. بدون سانسور، بدون فضولی ودخالت دیگران، آزاد ازهفت دولت. این جذابیت وبلاگ است. درضمن به این یادداشت هم توجه فرمائید
درمورد قسمت دوم سوال، نه فرق زیادی بین وبلاگ های فارسی و زبان های دیگر نمی بینم مگراین که شاید درمورد ایران بعلت محدودیت های اجتماعی وسیاسی موجود، استقبال ازوبلاگ نویسی بیشتر باشد.
2- به نظر شما علت استقبال جامعه جوان ایرانی از پدیده وبلاگنویسی را در چه چیزی میتوان جستجو کرد؟
همانطورکه در پاسخ سوال قبلی گفتم شاید علتش محدودیت های موجود درجامعه ایران باشد.
3- تفاوت وبلاگ و سایر رسانههای مکتوب را در چه میدانید؟
دررسانه های نوشتاری غیر وبلاگی، هرقدر هم که در محیطی آزاد وبی قید وبند باشد، بازهم قید وبند های رنگارنگی وجود دارد. مثلاً فرض کن می خواهی نظرت را درمورد یک پدیده سیاسی، اجتماعی، ورزشی، هنری یا هرسوژه دیگری درمورد زندگی به اطلاع دیگران برسانی. خودت که روزنامه ومجله و رادیو و تلویزیون نداری وهیچ تضمینی هم وجود ندارد که رسانه های موجود انتشار نظرتورا قبول کنند. اما با داشتن یک وبلاگ می توانی نظر ونوشته خودرا با هزینه ای ناچیز به راحتی درمعرض دید میلیون ها بیننده وخواننده بالقوه قراردهی. میکروفن مفت ازقدیم وندیم سرقفلی قابل توجهی داشته است.
علاوه برآن وبلاگ هم نوشتاریست، هم تصویریست، هم گفتاریست وهم امکانات جالب و بی همتای دیگررا دارد.
4- آیا به نظر شما وبلاگ یک رسانه دوسویه است که نیاز به جلب مخاطب دارد؟
بله! یک رسانه دوسویه است. خیلی ازما وبلاگ نویس ها ممکن است هی بگوئیم برای دل خودمان می نویسیم. اما شاید این یک تعارف باشد. اگرنوشته های ما بی مخاطب ودر خلا باشد، دیریازود خسته می شویم وبه همان دفترخاطرات شخصی بازمیگردیم به امید اینکه ورثه ما آن را بخوانند!
5- آیا نوع و نظرات مخاطبان وبلاگتان در نوع و نحوه نگارش شما تاثیر داشته است؟
حتماً بی تاثیر نیست. حداقل این است که نشان میدهد مخاطب ها درکدام زمینه ها، یا درکدام سبک ها از نوشته های وبلاگ نویس استقبال بیشتری می کنند.
6- آیا نظم خاصی را برای نوشتن مطلب جدید در وبلاگتان دنبال میکنید؟
بله بیشتر از نظر زمان وتکرار
7- چه چیز با چیزهایی انگیزه اصلی شما در وبلاگنویسی بودهاند؟
نیاز به نوشتن و شریک کردن مخاطبان احتمالی با دیدگاه ها، بیان دردها، همدردی و حرکت به سمت وسویی که احساس می کنم باید برویم.
8- آیا تم خاصی (ادبی ، اجتماعی ، سیاسی ...) را در وبلاگنویسی دنبال میکنید؟
بله، طنز، نوستالژی و زندگی!
9- چند سال است که وبلاگ مینویسید؟اگر روزی وبلاگ ننویسید چه میکنید؟
دقیقاً از 28 سپتامبر 2004. اگرروزی وبلاگ ننویسم لابد یا چلاق شده ام ویا به اینترنت دسترسی ندارم!
10- به نظر شما تا چه حد میتوان برای شناخت جامعه جوان ایران از وبلاگهای فارسی به عنوان یک نمونه آماری استفاده کرد؟ به دیگر بیان آیا بررسی وبلاگهای فارسی شناخت خوبی از دلمشغولیها و مسائل مبتلابه جوانان ایرانی بدست خواهد داد ؟
بله! اما با درنظرگرفتن این نکته که فقط کسری ازجوانان شهرنشین ایران، آن هم جوانانی که امکان دسترسی به کامپیوتر واینترنت دارند می توانند وبلاگ بنویسند. بنابراین وبلاگ های فارسی یک نمونه آماری فقط برای بررسی این دسته وطبقه ازجوانان ایران هستند.
11- نظر شما راجع به وبلاگنویسی با نام مستعار چیست؟ علت استقبال وبلاگ نویسان ایرانی از نوشتن با نامها و هویتهای مستعار را در چه میدانید؟
نوشتن با اسم و هویت مستعار یک سلیقه وانتخاب شخصی است. به نظرم بیشترین دلیل آن درمورد وبلاگ نویس های ایرانی فرار از شناخته شدن وگیرافتادن توسط گزمه های حکومتی است! من خودم هم با نام مستعار نق نقو وبلاگ می نویسم، اما شناخت نام ونشان واقعی من، که بارها دروبلاگم اعلام کرده ام، چندان دشوارنیست ودلیل آن بیشتر سنتی است که ازقدیم وندیم درطنزنویسی رایج بوده که شاید برای ایجاد تعلیق بیشترباشد!
12- آیا تمایل دارید مطالب وبلاگتان در رسانهای دیگر با ذکر نام وبلاگتان بازخوانی شود؟
بله خیلی هم استقبال می کنم.
پ.ن.: متن این سوال هارا مدت ها پیش کسی یا سایتی برای من فرستاده بود که وقتی در چرکنویس هایم مرور می کردم یک نسخه ازآن را یافتم. گفتم شاید برای خالی نبودن عریضه بد نباشد