رهبرم
قطبم
محورم
چرخ برگردمن می چرخد
چه غرورانگیزم من
گفتم واندیشیدم
ازاین یاوه ها بسیار
تا این که پره ها پوسیدوشکست وفروریخت
شدم محوری بی پره!
خودمانیم مسخره نیست؟
حالا که کشگی بیش نیستم،
اما درهمان عنفوان محوری نیز،
(حالا می فهمم)
محورچرخ گاری ای بیش نیودم!

پ.ن.:
یک تقه ی ملایم بروی چرخ گاری مساویست با شنیدن ترانه ی زیبای "غباردرباد" کار بیاد ماندنی گروه "کانزاس". درپاسخ غرغردوستانی که به گذاشتن چندین باره ی این ترانه دراین جا اعتراض دارند باید بگویم که چکنم که آن را بسیار دوست دارم!