داشتم نوار گفت وگوی بیژن فرهودی از "صدای آمریکا" را با ایرج امینی، فرزند دکتر علی امینی( یکی از نخست وزیران دوران شاه) نگاه می کردم. در جایی آقای فرهودی گفت: مسعود بهنود دربخشی از کتاب خود به نام از سید ضیاء تا بختیارنوشته است که شاه در زمان ریاست جمهوری جان اف کندی به آمریکا می رود ودراتاق بیضی (دفتر ریاست جمهوری آمریکا درکاخ سفید) مدتی با کندی بصورت خصوصی گفت وگو می کند (درهمان هنگام دکتر امینی نخست وزیر ایران بود که شایع بود با فشار آمریکا وکندی به این مقام منصوب شده). پس از این که شاه شاد وخوشحال از اتاق بیرون آمد کاغذی درجیب داشت که یادداشت هایی برآن نوشته بود وبعد ها همین یادداشت ها به صورت اصول شش گانه انقلاب سفید شاه در سال 1342 درآمد.
بعد آقای فرهودی ازآقای امینی پرسید: نظر شما درمورد این نوشته ی مسعود بهنود چیست؟
آقای امینی پاسخش این بود که: مگر آقای بهنود درآن جلسه به صورت مرد نامرئی شرکت داشته که چنین چیزی را میداند؟

با وجودی که من از طرفداران مسعود بهنود هستم ونوشته های اورا، به ویژه نوشته های غیر سیاسی و عاطفی اورا بسیار دوست دارم، اما آقای امینی دراین مورد به نطرم با این جمله ی طعنه آمیز نکته ی بسیار درستی را گفت وآن این که نقل یک نکته تاریخی بدون سند درستی آن را به زیر سوال می برد .