نمیدانم به شباهت های محمود احمدی نژاد وجرج بوش پسر توجه کرده اید یا نه؟ هردو آدم هایی نسبتاً عقب مانده و بنیادگرای مذهبی هستند که توسط رهبران مذهبی وسیاسی که نیاز به پشتیبانی پوپولیستی دارند، برکشیده شده اند.هردو به ماجراجویی های نظامی فرامرزی دست زده اند. هردو درشرایط مشکوکی دوباره درانتخابات برنده شده اند وبا مخالفت اکثریت روشنفکران ونخبگان روبروشده اند.
بوش قبل از حمله به عراق درپاسخ ده ها هزارنفر از منتقدان خود گفت که پیروی از درخواست آنان به مانند تن دادن به خواسته ی اقلیتی ناچیز خواهد بود. احمدی نژاد نیز درواکنش به تظاهرات ده ها هزارنفری مخالفان خود آن هارا به مشتی هیجان زده های پس از مسابقه ی فوتبال تشبیه کرده است.
بوش درآغاز دوره ی دوم ریاست جمهوری خودرا برنده ی شایسته خواند اما به زودی دست از تندروی برداشت و تسلیم مشاوران منطق گرای پدرخودشد ورابرت گیتس میانه رو را جانشین دانلد رامسفلد (وزیردفاع) تندرو کرد ومعاون افراطی خود دیک چینی را نیز نسبتاً منزوی کرد. اگرهمسانی درشخصیت این دونفرادامه یابد هم اکنون احمدی نژاد نیز باید میانه روی را پیش گیرد وبه جامعه ی جهانی بازگردد. بگذارید امیدوارباشیم که چنین خواهد شد.

اُوِن کرِیمر
کلرادو اسپرینگز

پ.ن.: حرکت پرشکوه مردم ایران دراعتراض به نتیجه ی اتنخابات دوباره نام وخبرهای ایران را درصفحه اول روزنامه های اینجا، حتی روزنامه های محلی درشهرهای کوچک، برگردانده است. یادداشت فوق را از بخش نامه های خوانندگان روزنامه "گازت" هیجدهم ژوئن کلرادو اسپرینگزترجمه کردم. نویسنده به نکات جالبی درمورد شباهت های بوش واحمدی نژاد اشاره کرده است. البته خسارت عظیمی که هشت سال دولت بوش ودارودسته اش متوجه آمریکا کرد دراین یادداشت نیامده است. علاوه برآن نویسنده توجه ندارد که آقای احمدی نژاد درایران قدرت اول نیست.

1- Owen Cramer
2- The Gazette