پدرم از پیشکسوتان فوتبال تهران است ودر سال های دهه ی بیست خورشیدی در تیم های راه آهن، دوچرخه سواران (تاج بعدی واستقلال امروز) و تهران جوان بازی کرده است. یکبارهم در تیم ملی ایران با تیم ملی ترکیه در استادیوم امجدیه بازی کرده است. او خاطرات شیرینی از آن روزگار دارد و در سفر اخیری که به تهران داشتم با چشم های خیس از خاطرات فوتبال خود، بازی در کوچه ها، کشف استعدادش توسط "آقامدد" و خدمات او به فوتبال ایران، امجدیه وهژبر یاد می کرد. چند تا از عکس های اورا از آلبومش اینجا می گذارم. فکر می کنم عکس ها برای طرفداران فوتبال ونوستالژی جالب باشد.

تیم راه آهن. نف جلو که سوت داوری را به گردن آویزان کرده شادروان رسول مدد نوعی یکی از مردان بزرگ تاریخ فوتبال ایران است. پدر من نفر آخراست.

تیم تهران جوان. پدر در ردیف جلو سمت چپ نشسته است.

عکس دیگری از تیم راه آهن. آقا مدد پرچم تیم را حمل می کند.

پ.ن.: یکی از خاطرات مربوط به فوتبال پدر را هم در اینجا بخوانید.