والتر کرانکایت (1) روزنامه نگار برچسته وچیره دست وکهنه کار آمریکا روز جمعه در نود دو سالگی درگذشت. آو درحرفه اش چنان استاد وبلند آوازه بود که بعنوان معتمد ترین نام در روزنامه نگاری شناخته شده بود وبسیاری از روزنامه نگاران وخبرنگاران ومردم اورا با نام صمیمی"عمو والتر" خطاب می کردند.
کرانکایت گزارش وقایع مشهوری چون ترورجان اف کندی، ترور مارتین لوترکینگ جونیور، جنگ ویتنام، ماجرای واترگیت، اولین فرود انسان برکره ی ماه (که همین امروز چهلمین سالگردآن بود) وبسیاری از رویداد های جهانی را درکارنامه ی خود داشت.
این روزها از پرزیدنت اوباما گرفته تا خبرنگاران وروزنامه نگاران سرشناس، کانال ها ی تلویزیونی، روزنامه ها، ستارگان وسیاست مداران در بزرگداشت او سخن می گویند که نامش آبروی روزنامه نگاری بود.

زمانیکه در تگزاس، همزمان با وقوع انقلاب، دانشجو بودیم، نه فیس بوکی درکار بود ونه تلفن همراه ونه اینترنت. حتی برای تماس با تهران ازطریق تلفن معمولی هم باید اپراتور را میگرفتیم ودقیقه ای خداد دلار پول میدادیم. عصرها در سالن تلویزیون دانشگاه جمع می شدیم وخبرهای تهران وانقلاب را از طریق دوشبکه ی مهم تلویزیونی آمریکا یعنی "ای، بی، سی" و "سی بی اس" نگاه میکردیم. مجری اخبار ای بی سی پیتر جنینگز(2) نام داشت که طرز اجرایش و جانب گیری های آشکارش را نمی پسندیدیم وبه همین دلیل بیشتر به سراغ سی بی اس می رفتیم که مجری اش والتر کرانکایت نامدار بود.

این روزها با مرگ عمو والتر واین همه ذکر جمیلی که از او می شود ناخود آگاه اورا با روزنامه نگاران بزرگ ایران مقایسه می کنم که نه تنها کسی از دولتمردان ودست اندرکاران یادی وتقدیری از آن ها نمی کند، بلکه جز عذاب و بی مهری ونامردمی ندیده اند ونمی بینند.

از شیخ روزنامه نگاران ایران میرزا جهانگیر خان صوراسرافیل بگیر که به دست پلید محمد علیشاه سرش بالای دار رفت، تا دکتر حسین فاطمی وفرخی یزدی که رضا شاه و محمد رضا شاه تن آن هارا شرحه شرحه کردند وتا روزنامه نگاران بزرگ امروزکه یا هم چون مسعود بهنود وابراهیم نبوی واکبرگنجی در تبعید وغربتند ویا چون احمد زید آبادی ومحمد قوچانی در سلول های اوین اسیرند و تنشان به زیر شکنجه محمودعلی شاه.

تازه فاجعه در این جاست که محمد علیشاه و رضا شاه ومحمدرضا شاه ادعای دموکراسی نداشتند ولی محمود علیشاه می گوید ایران آزاد ترین کشوردنیاست!

گرچه عمو والتر وروزنامه نگاران بزرگ ایران هردو دردل مردمشان عزیزند ولی فرق آن ها دراین جاست که حکومت کفروامپریالیستی وجهانخوار و...آمریکا نه تنها از عمو والتر وبزرگانی چون او نمی ترسد، بلکه آن هارا عزیز میدارد وبرجایگاه شایسته شان می نشاند اما دراین – به قول محمود علیشاه – آزاد ترین کشوردنیا، جای این روزنامه نگاران یا برسردار ودرمقابل جوخه ی اعدام، یا درغربت وتبعید ویا درسلول های تاریک زندان است.

(1) = Walter Cronkite
(2) = Peter Jennings (1938 - 2005)