درخبرها خواندم که کسری تراز بازرگانی آمریکا از مرز یک تریلیون دلار گذشت.
پیش خودفکر می کردم یک تریلیون چقدراست؟
تریلیون یعنی یک میلیون میلیون.
فرض کن یک تریلیون دلار داری، آدم گشاده دستی هم هستی،
همه ی جمعیت امروزجهان را می توانی به سی روز پیاپی به ناهار مهمان کنی!
شاید هم بخواهی این پول را به صورت اسکناس های صد دلاری، با سرعت غیر ممکن هر ثانیه صد دلار، دوازده ساعت درروز بدون وقفه خرج کنی. ششصد و سی وچهارسال طول خواهد کشید تا تمام شود! چه عمری!
حالا اگر به جای یک ثانیه، فرض عملی تر یک دقیقه را درنظر بگیریم وبه جای صد دلاری اسکناس های یک دلاری داشته باشیم، زمان لازم برای خرج کردن یک تریلیون دلاربه بیش از سه میلیون وهشتصد هزارسال خواهد رسید!
به عبارت دیگر اگر فرض کنیم قدمت دلاربه عصر حجر می رسد، اولین موجودی که از شامپانزه کمی به آدم تبدیل شد و یا به روایتی دیگر از همان زمان که حضرت آدم هبوط فرمود، شمردن یک تریلیون دلار را آغاز کرده بود، همین روزها درحال تمام کردن آن بود!
حالا فرض کن آدم گشاده دستی نیستی،
می خواهی این وجه ناقابل را توی تشک قایم کنی، اگر وزن هر اسکناس یک دلاری را چیزی درحدود یک گرم بگیریم، یک تریلیون دلاروزن لحافت را به یک میلیون تن خواهد رساند! یک لشگر کارلحافدوز برای یک عمر هم نمی توانند همچین لحافی بدوزند! فقط پنجاه هزارتا تریلی بیست تن می خواد که همچین لحافی رو جا به جا کنه!
خوب چه کارش کنیم؟ آهان می ذاریم تو حساب سرمایه گزاری اسلامی علی الحساب دوازده درصد سود سالیانه هم بدهند می کند از قرار ماهی ده میلیارد دلار!
اصلا! چطوره با این پول خونه بخریم؟ اگه خونه های ارزون قیمت صد هزاردلاری رو درنظر بگیریم میشه درحدود ده میلیون خونه! اگه هر خانوار پنج نفر باشه تقریباً همه ی جمعیت ایران رو میشه مستاجر کرد!
حالا اگه قمارباز وعرق خور و اهل منقل باشی که واویلا!
به این جا که رسیدم گفتم خوب شد وزیر خزانه داری آمریکا نشدم ها اگرنه چه می کردم با این یک تریلیون دلار!