گفت: آنجا چشمه ی خورشیدهاست
آسمان ها روشن از نور صفاست
موج اقیانوس جوشان رضاست
بازمن کفتم که بالاتر کجاست؟
گفت: بالاتر جهانی دیگراست
عالمی کز عالم خاکی جداست
پهن دشت آسمان بی انتهاست
بازمن گفتم که بالاتر کجاست؟
گفت: بالاتر ازآنجا راه نیست
زانکه آنجا بارگاه کبریاست
آخرین معراج ما عرش خداست
بازمن گفتم که بالاتر کجاست؟
لحظه ای دردیدگانم خیره شد
گفت این اندیشه ها بس نارساست
گفتمش از چشم شاعر کن نگاه
تا نپنداری که گفتاری خطاست
دورتر از چشمه ی خورشیدها
برتر از این عالم بی انتها
بازهم بالاتر از عرش خدا
عرصه ی پرواز مرغ فکر ماست
"فریدون مشیری"
