« دوبیِ خلوت »
October 11, 2009

درمیان پروژه های جاه طلبانه ی شیخ محمد المکتوم، حاکم دوبی، یکی هم مجمع الجزایری بود به شکل نقشه ی جهان در ساحل شمالی دوبی که پروژه ی "جهان" نام گرفت. این جزیره ها که هریک از آن ها به نام کشوری خوانده می شد، قرار بود با قیمتی از پانزده تا پنجاه میلیون دلار به فروش رسد.
چند سال پیش شایع شد که بردپیت وآنجلینا چولی جزیره ی اتیوپی را پیش خرید کرده اند ویک سرمایه گزار ایرلندی قرار بود جزیره ی ایرلند را تبدیل به یک مجتمع تفریحی کند. اما جولی وپیت این شایعه را تکذیب کردند وسرمایه گزارایرلندی چند ماه پیش به خاطر ورشکست شدن شرکتش خودکشی کرد.
اکنون از میان این سیصد جزیره تنها یکی از آنها دارای یک قصراحاطه شده درمیان درختان نخل است که گفته می شود این جزیره هم متعلق به خود شیخ محمد است. دویست ونود ونه جزیره ی دیگرکه با ریختن میلیون ها تن خاک های مرجانی در دل دریا ایجاد شده اند اکنون به صورت کویری بیجاصل باقی مانده وبه گفته ی یکی از شرکتهای معاملات املاک پروژه ی "جهان" تا همیشه به تعویق افتاده است.
اقتصاددانان میگویند دوبی بدلیل رکود بازار مستغلات 80 میلیارد دلار عقب افتاده است وپروژه ی "جهان" تنها یکی از بسیاری پروژه های جاه طلبانه است که اکنون چون سرابی درکویر افتاده اند.
هزاران جرثقیل ساختمانی که تا یکی دوسال پیش چشم انداز آشنای دوبی بود، اکنون از آنجا رفته اند وچشم انداز دوبی امروز همانند یک شهر فضایی خیالی پنج ستاره ی تشسته در معرض فرسایش توفان های شن است.
روزگاری از همه جای جهان مردمان به سوی دوبی سرازیر بودند اما هم اکنون آنچه از"جهان" در دوبی مانده مجموعه ای از جزیره های خالی است. این روزها پرفروش ترین کالا درمراکز خرید دوبی چمدان است. کارگران هندی، بنگلادشی، فیلیپینی، پاکستانی ویمنی که دوبی را ساختند و آن را سرپا نگاه داشتند با آهنگی معادل پنج هزار نفر درروز به حانه باز میگردند.

پ.ن.1: برگرفته واقتباس از مجله ی تایم، شماره ی نوزدهم اکتبر 2009
پ.ن.2: چنانچه آمار تخلیه ی دوبی از کارگران خارجی درست باشد، بزودی دوبی خالی ازجمعیت خواهد شد.

  
این نق نیز بگزرد...     غرغرهای دیگران(4)
غرغرهای دیگران در مورد « دوبیِ خلوت »

نق نقو عزیز
سه سال پیش همسر (خانم) یکی از دوستانم پاهاشو
توی یک کفش کرده بود که خونشونو که در بهترین منطقه
تهران است رو بفروشند و در دوبی یک آپارتمان لوکس
بخرند.
موضوع به من رسید و در دعوای این دو گرفتار شدم
در آن زمان من مانع انجام درخواست این خانم شدم
و بعدش من مجبور شدم دوست قدیمی خودمو در
خفای زنش ببنم. از کاری که کرده بودم زیاد راضی
نبودم. امسال بعد از سه سال قهر .این خانم
فهمیده بود که من ایران هستم و تلفنی به من
زد و ابراز خوشهالی وو..و اینکه یکی از دوستانشون
که کارخونه رنگ در ایران داشته و همنون سالها
در دوبی سرمابه گذاری کرده .. حالا فراریه
از این دست در اطراف من 5 نفر هستند که
کلی پیش پرداخت دادند و صاحب هیچی نیسنتد

برای پی بردن به وضع ساخت و ساز در دوبی
نیازی به مجله تایم نیست.
کسانی که بیش از سه تا چهار سال تا کنون
به دوبی و کل امارات رفت و آمد داشته اند
میتوانند به راحتی این موضوع را حس کنند
اقای امیر باید آمار بدهکاران ایرانیی که از
عهده پرداخت بدهیشان برنمیایید رو ببینند

تعداد شرکتهای ایرانی که مجبور به راکد
کردن شرکت شده اند هم اندک نیست

با این اوضاع نابسامان اقتصادی دوبی بعضی ها
باید دنبال چند تا آدم ساده لوح باشند تا
تا با گول زدن اونها و آوردنشون به دوبی
برای سرمایه گذاری . زیان خودشنو
جبران کنند و .....

kamran | October 17, 2009 11:58 AM

امیر عزیز
از اظهار نظرت ممنون، اما بگو کجای حرف هی من بی اساسه تا اصلاحش کنم. این که پروژه ی "جهان" نیمه کاره ول شده؟ عکس که گویای این مطلب هست. شاید درمورد آهنگ ترک 5000 نفر درروز شک داری؟ من هم که همون پائین دراین مورد نوشتم. به هرحال من این یادداشت رو از مجله ی معتبر تایم ترجمه کردم و منبع رو هم اون پائین نوشتم. برای جلوگیری از گول خوردن آدم های ساده لوح چرا آمار مستند مخالف نمیدی؟
مهدی جان
دوستان اینجا درمقابل نق نق های من غرغر میکنند. حالا شما ایندفعه رو ببخش!

NeghNeghoo | October 12, 2009 07:28 PM

غرغر چیه بی ادب؟

مهدی | October 12, 2009 03:57 AM


دیگه اینقد شلوغش نکن
ما خودمون اینجاییم و میدونیم چه خبره
نمی دونم چه دشمنی با اینن داری که میخوای خرابشون کنی
چند تا ادم ساده لوح گول حرفای بی اساس شما رو بخورن
وگرنه محض اطلاعت بگم که از قبل هم داره شلوغ تر میشه

amir | October 11, 2009 11:38 PM











اطلاعات ضبط؟