میگویند یک عکس گاهی به اندازه ی صدها صفحه نوشته، حرف برای گفتن دارد. عکس های نورمن راکول (1) نقاش و عکاس مشهور آمریکایی (1894 – 1978) نمونه ی بارز این گفته هستند.
راکول در سال 1958 برای به تصویر کشیدن زندگی در شهرهای کوچک آمریکا یک افسر پلیس سی ساله به نام ریچارد کلمنس و یک پسر بچه هشت ساله به نام ادی لاک را در رستوران هوارد جانسون در یکی از شهرهای ایالت ماساچوست در کنار هم نشاند. افسر پلیس در نقش خودش و پسربچه در نقش یک خانه بدوش:

اما وقتی این عکس برروی مجله ی ساتردی ایونینگ پست (2) ظاهر شد، راکول تغییراتی را در آن داده بود. دستیار راکول به جای رستوران دارظاهر شده بود و کوله بار پسرک رنگ وشکلی دیگر داشت و پس زمینه شلوغ رستوران نیز با تابلویی ساده تر چایگزین شده بود تا با معیارهای راکول درنمایش زندگی در شهرهای کوچک همخوان تر باشد.
این عکس در آن روزگار از چنان محبوبیتی برخوردار شد که اداره پلیس آن را به صورت پوستری چاپ کرد که در تمام اداره های پلیس آمریکه به دیوار آویخته شد.

ودراین آخرین عکس نیز پسرک (ادی لاک – در سمت راست) و افسر پلیس بازنشسته (ریچارد کلمنس) پس از پنجاه سال در اکتبر سال 2009 در کنار یکدیگر نشسته اند.

(1) = Norman Rockwell
(2) = Saturday Evening Post

پ.ن.: نقل از مجله ی اسمیتسونیان، شماره ی دسامبر 2009