ساعت چهار بعدازظهراست تنها در محل کارم نشسته ام. همه رفته اند تا به دلمشغولی های شب عیدشان برسند. حتی در پارکینگ هم که همیشه پراز ماشین است، پرنده پرنمی زند. یکدفعه یاد صحنه ی آخر فیلم بادکنک سفید (جعفر پناهی) میفتم که پسرک افغانی بادکنک فروش در آخرین دقیقه های قبل از تحویل سال نو تک و تنها در خیابان با بادکنک های فروش نرفته اش مانده بود. با خودم میگویم برای فرار از تنهایی چیزی بنویسم:
فردا کریسمس است ومردم – گرچه بسیاری پریشان احوال و بی سروسامان – دلشان در هوای بابا نوئل و درخت کاج و چراغ های رنگیست. اما دراین آخرین روزهای سال میلادی حال وهوای جهان چگونه است؟
گروهی از نخبه ترین دانشمندان جهان در رشته فیزیک هسته ای ونجوم در جایی در مرز سوئیس وفرانسه، نزدیک شهر ژنو، بیست وچهار ساعته بیدار نشسته اند وفعالیت های "برخورد دهنده ی بزرگ هادرون" (1) را درتونلی به طول بیست وهفت کیلومتر دراعماق زمین زیرنظر گرفته اند. این دانشمندان می خواهند پروتون هارا با سرعتی نزدیک به نور به هم برخورانند تا بلکه شمه ای از راز هستی را دریابند.
اما تنها دانشمندان نیستند که درگیروداررمز وراز هستی وامانده اند، من نیز وامانده ام! نه تنها در رمز وراز هستی بلکه در کارآن ها که نه پروتون ها ونوترون ها، بلکه عناصری دیگر را به برخورد وامیدارند تا به خیال خودشان گامی دیگر وگاهی دیگر به زروزور، به ثروت وقدرتشان بیفزایند وماندگار شوند.
در کپنهاگ نمایندگان کشورهای پیشرفته با هم توافق می کنند که نگذارند کره ی زمین بیش از دو درجه ی سانتیگراد گرم تر شود. انگار بادبزن هایی عطیم در انبان دارند! انگار دنیا را دست انداخته اند! ودر آنسوی درهای سالن همایش کپنهاگ، این پلیس دانمارک است که با باتون و شلاق وگاز اشگ آور با آن ها که نگران نابودی سیاره ی آبی هستند، برخورد می کند.
در واشنگتن سناتورهای دموکرات وچمهوریخواه هفته هاست که بر سر سروسامان دادن به نظام ملوک الطوایفی بیمه های درمانی آمریکا با هم برخورد می کنند و پشت این برخورد شرکت های غول آسای بیمه وداروسازی هستند که آگهی های بازرگانی داروهای رنگارنگشان در رادیو تلویزیون از صبح تا شب اعصاب وروان آدم را می آزارد.
در عراق وافغانستان ویمن وسومالی واریتره و پاکستان وغزه، شیعه ها با سنی ها، طالبان والقاعده با مردم و دولت اسرائیل با فلسطینی ها برخورد می کنند وهمدیگررا می زنند ومی کشند.
و در تهران وقم و اصفهان وشیراز و زنجان وتبریز ومشهد لباس شخصی ها ونیروی انتظامی وپاسدارها با مردم برخورد می کنند ومی زنند ومی کشند ومیگیرند.
میگویند آن که کریسمس بهانه ی تولد اوست، پیامبر صلح و صفا وآشتی بود وبیزار از برخورد، پس بی راه نیست که آرزو کنم که این کریسمس نوید سالی باشد با برخورد کمتر، خشونت کمترو دروغ ریای کمتر.
کریسمس مبارک!

(1) = The Large Hadron Collider