ازمیان تمام پروژه های سازمان هوافضایی آمریکا (ناسا)، ماموریت میان ستاره ای (1) کیهان نورد وویه جر(2) چیزدیگریست که شاید یکی از جسورانه ترین وخیال انگیزترین دست آوردهای بشری باشد.

کیهان نورد بدون سرنشین وویه جر 1 تنها ساخته ی دست انسان است که تاکنون به دورترین فاصله از سیاره ی زمین رسیده است.
وویه جر یک و وویه جر 2 در تابستان سال 1977 سوار بر موشک تایتان 3 از پایگاه فضایی کیپ کاناورال فلوریدا به سوی فضا شلیک شدند. ماموریت ابتدایی این دو کیهان نورد بررسی واکتشاف از چهار سیاره ی بیرونی منظومه شمسی یعنی ژوپیتر(مشتری)، ساترن (زحل)، اورانوس ونپتون بود.
وویه جر 1 و2 سومین وچهارمین کیهان نورد ساخت انسان هستند که بعد از پایونیر 10 و پایونیر 11 آخرین مرزهای منظومه شمسی را در می نوردند وفراتر می روند. درتاریخ هفدهم فوریه 1998 ، وویه جر 1 رکورد پایونیر 10 را شکست وتاکنون دورترین ساخته انسان در کیهان بشمار می رود. (ارتباط ناسا با پایونیر 10 از سال 2003 قطع شد). این دو کیهان نورد تا کنون اطلاعات بسیار ارزشمند ودست اولی را از منظومه شمسی به زمین ارسال کرده اند.
درسال 1990 بنا به درخواست دکترکارل ساگان، ستاره شناس فقید آمریکایی، وویه جر1 دوربین های خودرا به سوی زمین پرخاند وعکسی را از سیاره ی ما گرفت که آن را همچون نقطه ای بسیار ریز در کیهان بی انتها نشان میدهد. این عکس که "نقطه ی آبی رنگ پریده" (3) نام گرفت به یکی از مشهورترین عکس های فضایی جهان تبدیل شد و بعداً دکتر ساگان کتابی به همین عنوان نوشت که در جایی از آن می گفت: این نقطه ی آبی رنگ پریده کوچک خانه ی ماست جایی که همه ی تمدن سیاره ی ما، نامداران، دیکتاتورها، رهبران، ستمگران و تاریخ انسان در آن است.

هردو فضا پیمای وویه جر حامل پیام هایی از زمین برای تمدن های احتمالی وموجودات زنده فضایی هستند. این پیام ها که برروی یک دیسک مسی طلا اندود نقش بسته است شامل پیام های عشق، صدا ها وتصویرهایی است که نشان ازگوناگونی تمدن های زمینی دارد. این پیام ها برای ناسا توسط کمیته ای به ریاست دکتر ساگان از دانشگاه کورنل انتخاب شده است و شامل 115 تصویر و صداهای گوناگون طبیعت است. موسیقی مناطق مختلف زمین (شامل قطعاتی از بتهوون وموزارت) و خوشامد گویی به 55 زبان زمینی از جمله این پیام هاست. (4)
تاتاریخ دوم مارس 2002، فاصله ی وویه جر1 از زمین، 12.4 میلیارد کیلومتر و فاصله ی وویه جر 2 از زمین 9.8 میلیارد کیلومتر گزارش شده است.
وویه جر 1 در 18 دسامبر 2004 و وویه جر 2 در پنجم سپتامبر 2007 مرز شوک پایانی (5) را درنوردیدند وهمچنان در کهکشان راه شیری به پیش می روند وبا ایستگاه مرکزی خود درناسا درارتباط هستند.
پیش بینی می شود که دوکیهان نورد وویه جر تا حدود سال 2020 میلادی به مرز هلیو پاوز(6) برسند وآن را درنوردند. بعد از این تاریخ احتمال دارد که نیروی رانش این دو سفینه تضعیف شود وتماس با آن ها قطع شود.
ماموریت میان ستاره ای وویه جر یک بار دیگر به یادمان می آورد که این سیاره آبی با همه ی عظمت بی پایانش چیزی نیست جز یک "نقطه ریز آبی رنگ پریده" در کیهان بی انتها، تا چه رسد به نگرانی های ما موجوداتی که خودرا قطب وجود می پنداریم.

1= Interstellar
2= Voyager, مسافر
3= The Pale Blue Dot
4= اگر روزی تمدن های فرازمینی به زمین بیایند وآنچه را می گذرد با پیام های مندرج در دیسک طلایی مقایسه کنند، فکر می کنم در مورد مفهوم "عشق" دچار سوء تفاهم بزرگی شوند!
5= Termination Shock, آمیزه ای از غبار وگاز میان ستاره ای. توفان های خورشیدی با سرعتی حدود یک میلیون کیلومتر در ساعت از خورشید دور می شوند تا به حباب شوک پایانی برخورند و سرعتشان به ناگاه کم شود. گرچه موقعیت دقیق شوک پایانی معلونیست ولی برآورد می شود حدود 90 واحد ستاره شناسی از زمین باشد.
6= Heliopause, نقطه ای درکیهان که فشار توفان های خورشیدی و مواد میان ستاره ای یا هم برابر می شود.

پ.ن.: دیدن گلیپ زیر هم خالی از لطف نیست: