حاجی فیروز عزیزم:
چطوری حاجی جون؟ راستش اگه این حاجی اول اسم عزیزت نبود تا حالا از هرچی اسم حاجیه حالم به هم می خورد.
امسال شاید دود برای مالیدن به صورت نازنینت کم نداشتی چون علاوه براین همه دود سیاه توی هوا، دل های خیلی از این آقا ها وآقازاده ها هم سیاه شده کافیه دوکلمه حرف بزنن دود سیاه از دهنشون تنوره بکشه.
دایرت کوکه حاجی جون؟ دلت چی؟ نگو که امسال بدتر از سال های دیگه دلت مث رنگ لباست خونه، حاجی دایرتو کوک کن و بخون وبازم بخون. تو که میدونی ابراب خودت هم تودلش چرا نمیخنده، اما دوست دارم بازم این سوالو همون یه روز سال که می بینمت هزار بار از دهنت بشنوم.
حاجی قربون دل غمگینت برم، اونو بزارش واسه ی عمو، عموجیبشو پرازامید کرده تا به این مردم خوب وعزیز عیدی بده، پس توهم دایرتو بردار وبخون:
ابراب خودم سام بیلی بلیکم
ابراب خودم سرتو بالاکن
ابراب خودم بزبزقندی
ابراب خودم چرانمی خندی؟

قربانت: عمونوروز

عید همگی بود مبارک

پ.ن.: عکس حاجی فیروز سبز را از سایت "اصغرآقا دات کام" هادی خرسندی کش رفته ام.